توسعه هویت شهری و کیفیت زندگی از طریق طراحی پایدار: تاثیر معماری و منظر شهری بر تعاملات اجتماعی

هویت شهری و طراحی پایدار نقش مهمی در بهبود تعاملات اجتماعی و کیفیت زندگی در فضاهای عمومی ایفا می کنند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر طراحی پایدار بر تعاملات اجتماعی و حس هویت در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، آبادان و رشت انجام شده است. روش تحقیق به صورت ترکیبی شامل مطالعات اسنادی، مشاهده میدانی، پرسشنامه و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با متخصصان معماری و شهرسازی است. نتایج پژوهش نشان می دهد که شهرهایی با هویت تاریخی قوی و بهره گیری از اصول طراحی پایدار، تعاملات اجتماعی بیشتری را تجربه می کنند. در مقابل، توسعه نامتوازن و مدرن سازی ناهماهنگ موجب کاهش حس تعلق شهروندان به فضاهای عمومی شده است. تحلیل داده های کمی و کیفی حاکی از آن است که عواملی مانند فضاهای سبز، خوانایی شهری، دسترسی پذیری و استفاده از عناصر بومی تاثیر قابل توجهی بر کیفیت فضاهای عمومی دارند. بر اساس یافته های این پژوهش، بازآفرینی شهری با حفظ هویت تاریخی، افزایش فضاهای سبز و ادغام الگوهای معماری مدرن با فرهنگ محلی می تواند به ارتقای کیفیت فضاهای عمومی و افزایش تعاملات اجتماعی منجر شود. همچنین، پیشنهاد شده است که در تحقیقات آینده، نقش معماری سنتی در کاهش استرس شهروندان و تاثیر هوش مصنوعی بر طراحی پایدار شهری بررسی شود.

کلیدواژه ها:

هویت شهری ، طراحی پایدار ، تعاملات اجتماعی ، فضاهای عمومی ، بازآفرینی شهری