بررسی پدیدارشناسانه حیوان آزاری در مراسم ورزاجنگ

خون­بازی دو گاونر که گیلانی­ها آن را «ورزاجنگ» می­نامند از دیرباز مایه سرگرمی برخی بود اما هسته اصلی آن یعنی «جنگ»، و مسئله نسل­های مختلف یعنی «تعامل انسان­و­حیوان» همچنان باقی است. باتوجه به اینکه واقعیت­اجتماعی­ موجود، منفک از بستر تجربی افراد درگیر در آن نیست و نگره­های طبیعی، موجب برجسته­شدن تداوم پدیده، نزد برخی از پژوهشگران تحت­عنوان انسجام اجتماعی و کارکرد اقتصادی شده و کنشگران ورزاجنگ خواهان استمرار آن تحت­عنوان پاسداشت بازی بومی، و دفاع از سنت هستند، این پژوهش با بهره­گیری از روش پدیدارشناختی با تمرکز بر رهیافت مستقیم، سعی نموده به این پرسش پاسخ دهد که قصد این کنشگران در نسل­های مختلف از قرارگیری در موقعیت موصوف چیست؟ نتیجه کار بیانگر این است که موافقان و مخالفان با «درد شبح» مواجه هستند و تنها امکانی که برای رهایی از مخاطرات مذکور متصور است خوداثباتی درون­ماندگار انسان متناهی و هم­آغوشی «با» جهانی است که در آن پرت شده­ایم.

کلیدواژه ها:

ورزاجنگ ، گاوبازی ، حیوان آزاری ، پدیدارشناسی ، حقوق حیوانات