حمایت از اراضی ملی در سیاست های جنایی ایران

اراضی ملی شامل جنگلها، مراتع، بیشه های طبیعی و جنگلی به عنوان مصادیقی از انفال در فقه شیعه بوده و بخشی از اموال عمومی محسوب می شوند که تحت مالکیت دولتی و عمومی قرار گرفته است. یافته های مقاله نشان می دهد که سیاست جنایی ایران در حمایت از اراضی ملی گام های مثبتی را پیش رو داشته ولی موفقیت کافی را در پیشگیری از جرایم علیه اراضی ملی نداشته است و هنوز هم چالش هایی متصور است. مجازاتی را که برای تغییر کاربری اراضی توسط قانون گذار وضع شده از بعد پیشگیری کیفری تا حدودی موثر بوده است. قوانین و مقررات مصوب مربوط به حمایت از اراضی ملی به لحاظ پراکندگی و نداشتن قدرت بازدارنده و ضمانت اجرایی قوی و نداشتن تعریف مشخص و عنوان مجرمانه ای به نام زمین خواری، کارساز نبوده است. کسانی که بدون مجوز اقدام به تغییر کاربری نمایند مجرم شناخته و مجازات شدیدی را می بایست متحمل می گردند. مقاله حاضر بررسی مفهوم سیاست جنایی، مبانی و ضوابط اعمال آن را با توجه به حمایت در اراضی ملی و میزان تاثیرگذاری در سیاست های جنایی با رویکرد حمایت از اراضی ملی می باشد.

کلیدواژه ها:

اراضی ملی ، حمایت ، سیاست جنایی ، حفظ کاربری