خاستگاه واکه افراشته پیشین گرد [y] در زبان کردی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 161

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JLW-13-1_003

تاریخ نمایه سازی: 20 اسفند 1403

چکیده مقاله:

هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی خاستگاه واکه افراشته پیشین گرد /y/ در زبان کردی است. این واکه در زبان های دنیا نادر است. در زبان های ایرانی باستان و ایرانی میانه نشانی از این واکه مشاهده نمی شود؛ اما این واکه در برخی گویش های نو ایرانی مشاهده می شود. در نوشتار پیش رو با رویکرد تاریخی و در چارچوب فرایندهای تاریخی، خاستگاه واکه پیشین گرد /y/ در کردی شاخه جنوبی (گویش کردی سنقروکلیایی) بررسی شده است. در پژوهش حاضر، برای نمونه، با رویکردی تاریخی خاستگاه ۱۶ واژه دارای واکه /y/ (شامل اسم، صفت، فعل و ماده فعل)، در گویش کردی موردنظر از شکل فرضی و بازسازی شده هندواروپایی و ایرانی باستان تا دوره نو بررسی شده است. واژه های نمونه از فرهنگ مردوخ (۱۳۹۲) و واژه نامه پایان نامه دکتری خنجری (۱۳۹۷) انتخاب شده اند که واژه های این گویش را دربردارد. داده های زبان های باستانی به روش اسنادی و داده های گویشی به دو شکل اسنادی و مصاحبه میدانی با گویشوران گردآوری شده است. همچنین نگارنده گویشور گویش کردی سنقروکلیایی است. پس از بررسی داده های گویشی و دگرگونی های به وجودآمده در گذر از دوره باستان به دوره نو در واژه های مورد بررسی، علاوه بر مشخص شدن خاستگاه واکه افراشته پیشین گرد /y/ -که در بخش نتیجه گیری ارائه می شود- یافته های پژوهش نشان داد که در این گویش کردی همخوان غلت لبی-پیش کامی واک دار /ɥ/ نیز وجود دارد. از این پژوهش می توان چنین نتیجه گرفت که در مواردی خاستگاه واکه پیشین گرد /y/ در گویش کردی سنقروکلیایی، براثر پیشین شدگی واکه افراشته پسین گرد /u/، /ū/ در گذر از دوره باستان به دوره نو بوده است. همچنین مشخص شد که در برخی موارد هم نشینی همخوان غلت /j/ با واکه پسین /u/ در توالی -uj- و هم نشینی همخوان غلت /w/ با واکه گسترده /i/ در توالی -(i)wi-، درنتیجه دگرگونی های رخ داده در گذر از دوره باستان به دوره نو، در این گویش کردی به واکه پیشین گرد /y/ تبدیل شده است.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

سلمان خنجری

دکتری فرهنگ و زبان های باستانی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • آرلاتو، آنتونی (۱۳۸۴). درآمدی بر زبان شناسی تاریخی. مترجم: یحیی ...
  • پالیزبان، کرم اله (۱۳۹۹). بررسی فرایندهای واژ-واجی گویش کردی ایلام: ...
  • حسن دوست، محمد (۱۳۹۳). فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی (پنج ...
  • خنجری، سلمان (۱۳۸۷). بررسی ساختمان دستوری گویش کردی سنقرکلیایی. پایان ...
  • خنجری، سلمان (۱۳۹۷). تقسیم بندی موضوعی واژه های بازمانده از ...
  • خنجری، سلمان؛ راشدمحصل، محمدتقی (۱۳۹۷). فرایندهای واجی در گویش کردی ...
  • راشدمحصل، محمدتقی (۱۳۸۵). زند بهمن یسن. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی ...
  • رضایی باغ بیدی، حسن (۱۳۸۱). دستور زبان پارتی (پهلوی اشکانی). ...
  • رضایی باغ بیدی، حسن (۱۳۸۸). تاریخ زبان های ایرانی. تهران: ...
  • طاهری، اسفندیار (۱۳۹۷). درباره پیشین شدگی واکه ū در لری ...
  • فتاحی، مهدی (۱۳۹۰). فرایندهای صرفی-واجی در کردی کلهری. پایان نامه ...
  • فره وشی، بهرام (۱۳۸۰). فرهنگ فارسی به پهلوی. تهران: دانشگاه ...
  • محمود زهی، موسی (۱۳۹۳). نمونه ای از فرایند واکه ای ...
  • مردوخ، ماجد (۱۳۹۲). فرهنگ فارسی-کردی (سه جلدی). سنندج: دانشگاه کردستان ...
  • میرفخرایی، مهشید (۱۳۹۰). روایت پهلوی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و ...
  • نمایش کامل مراجع