بررسی رابطه بین هیجان خواهی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

این مقاله به بررسی رابطه بین هیجان خواهی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد. هیجان خواهی به عنوان یک ویژگی شخصیتی، تمایل فرد به تجربه احساسات قوی و جدید را نشان می دهد و ممکن است بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار باشد. در این پژوهش، از روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از پرسشنامه های استاندارد هیجان خواهی و معدل تحصیلی به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی، داده ها جمع آوری شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه بود و نمونه گیری به روش تصادفی انجام گرفت. نتایج نشان داد که بین هیجان خواهی و پیشرفت تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد. دانش آموزان با سطح بالای هیجان خواهی، تمایل بیشتری به مشارکت در فعالیت های خلاقانه و چالش برانگیز داشتند، اما در برخی موارد، این ویژگی منجر به کاهش تمرکز بر دروس و افت تحصیلی شد. از سوی دیگر، دانش آموزان با سطح متوسط هیجان خواهی، تعادل بهتری بین فعالیت های هیجانی و تحصیل برقرار کرده و عملکرد بهتری داشتند. این یافته ها اهمیت توجه به ویژگی های شخصیتی دانش آموزان را در فرآیند آموزشی نشان می دهد و پیشنهاد می کند که برنامه ریزی های آموزشی با در نظر گرفتن این تفاوت ها انجام شود. هیجان پدیده ای است که هر روزه در برخورد تن و روان ملاحظه می گردد و مسائلی مانند عشق، کینه، نفرت و. . . موضوع هیجان را تشکیل می دهند. فرایندهای هیجانی با واکنش های بدنی غالبا دارای وابستگی هستند حتی یکی از کارکردهای دیگری تاثیر می گذارد. همان گونه که کوچکترین رفتار انسان تحت تاثیر عوامل تفاوت انگیزشی و هیجانی قرار می گیرد و از آنجایی که پیشرفت تحصیلی به عنوان یک مهم در آموزش و پرورش و یک امر مهمتر برای دانش آموزان در جهت رشد و شکوفایی ایشان در جوامع امروزی است. اثرگذاری هیجانات بر پیشرفت تحصیلی بسیار جدی است میل به پیشرفت از زمانهای گذشته وجود داشته است و انسان ها برای رسیدن به هدف های متعالی خود کوشش زیادی به عمل آوردند و یکی از راه های رسیدن به اهداف خود تحصیل علم و دانش در تمام مقاطع تحصیلی می باشد. دانش آموزانی که دارای پیشرفت تحصیلی هستند هیجان خواهی بیشتری نسبت به دانش آموزانی که در همان مقطع پیشرفت تحصیلی ندارند را دارا هستند.

کلیدواژه ها:

هیجان خواهی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، ویژگی های شخصیتی ، عملکرد تحصیلی.