توصیف عناصر طبیعت در اشعار منوچهری و انوری

فن وصف یکی از مهمترین اغراض شعری است که به عنصر خیال وابسته است. موضوع وصف آنگاه که وصف طبیعت باشد، ترسیم تابلویی از زیبایی هاست طبیعت و جلوه های آن همواره در دوره های گوناگون زبان و ادب پارسی مورد توجه شاعران مختلف بوده است. اولین جلوه ی پدیده های طبیعت در آثار ادبای سبک خراسانی نمایان است منوچهری و انوری دو شاعر نامدار و بلند آوازه سبک خراسانی بودند و تجلی طبیعت در اشعارشان نمودهای خاص دارد. این پژوهش به روش اسنادی و با شیوه تحلیل و تفسیر به بررسی جلوههای مختلف طبیعت در اشعار این دو شاعر میپردازد. نتایج پژوهش نشان میدهد که منوچهری به عنوان شاعر شاخص طبیعت الگویی برای انوری ابیوردی بوده است. هر دو شاعر با بیان جزییات به تصویر سازی از طبیعت اهتمام ورزیده اند با این تفاوت که منوچهری تصویر را برای تصویر به کار گرفته ولی انوری از تصویر طبیعت برای اهداف و اغراضی مانند مدح ممدوح استفاده کرده است.