اثربخشی آموزش سلامت روانشناختی بر تابآوری، امید به زندگی در دختران خانوادههای داغدیده

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش سلامت روانشناختی بر تابآوری ، امید به زندگی در دختران خانوادههای داغدیده انجام شد. این پژوهش به روش شبه آزمایشی و جامعه آماری کلیه دختران (۱۵ تا ۴۰ سال) خانوادههای داغدیده شهر قاین که در شش ماهه اول سال ۱۴۰۳ یکی از والدین (پدر یا مادر) خود را از دست دادهاند، می باشند. لذا بر اساس هدف پژوهش و جنبه ماهیتی آن (خانوادههای داغدیده شناسایی شد ) و از بین آنها تعداد ۴۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس و به صورت کاملا تصادفی انتخاب و به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. برای جمع آوری دادهها نیز از تکنیک پرسش نامه و ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه ای و مقیاس پرسشنامه امیدواری اشنایدر و همکاران (۱۹۹۱) و تابآوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) بهره گرفته شد و در انتها دادهها به کمک نرمافزار ۱۹ spss و آزمونهای شیب همگونی رگرسیون و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج بیانگر این است آموزش سلامت روانشناختی باعث در افزایش تابآوری ، امید به زندگی در دختران خانوادههای داغدیده شده و همچنین بر اساس میانگین های به دست آمده این آموزش تاثیر اساسی بر افزایش تابآوری در دختران خانوادههای داغدیده داشته است .

کلیدواژه ها:

امید به زندگی ، تابآوری ، سلامت روانشناختی .