ارزیابی تاثیر آلودگی پساب معادن شن و ماسه بر میزان خودپاالیی رودخانه پلرود در رحیم آباد رودسر

فعالیت های استخراج شن و ماسه در مناطق حاشیه ای رودخانه ها می تواند منجر به تولید پساب های آلوده شود که تاثیرات جدی بر کیفیت آب و توانایی خودپاالیی رودخانه ها دارد. این مطالعه با هدف ارزیابی تاثیر آلودگی پساب معادن شن و ماسه بر میزان خودپاالیی رودخانه ها انجام شده است. در این پژوهش، نمونه برداری های میدانی از بخش های مختلف رودخانه در نزدیکی معادن شن و ماسه صورت گرفته و پارامترهای کیفیت آب شامل کدورت، مواد معلق، نیاز اکسیژن بیولوژیکی و ... اندازه گیری شد. نتایج نشان می دهد که تخلیه پساب معادن منجر به افزایش قابل توجهی در غلظت مواد معلق و کدورت در آب رودخانه می شود که این امر، فرآیندهای خودپاالیی طبیعی رودخانه را به طور معناداری کاهش می دهد. همچنین، مشاهده شد که توانایی خودپاالیی رودخانه ها با فاصله از منابع آلودگی به تدریج بهبود می یابد، اما این بهبود به شدت به میزان و نوع آلاینده های ورودی وابسته است که مدیریت کارآمد پساب معادن و استفاده از فناوری های مناسب برای کاهش آلودگی، می تواند به حفظ توانایی خودپاالیی رودخانه ها کمک کند و از تخریب بیشتر اکوسیستم های آبی جلوگیری نماید.

کلیدواژه ها:

خودپاالیی ، اکسیژن محلول ، معادن شن و ماسه ، پساب ، رودخانه پلرود