مدلسازی اطلاعات ساختمان تاریخی (HBIM)؛ رویکردی نوین در حفاظت و مرمت سازههای تاریخی (مطالعه موردی: شهر تبریز)

یکی از ابزارها و مدلهای نوین در حوزهی محافظت از بناهای تاریخی ، مدلسازی اطلاعات ساختمان تاریخی (HBIM) می باشد. در این راستا، پژوهش حاضر به دنبال بررسی کاربردهای این مدل و همچنین بررسی ظرفیت های شهر تبریز در تحقق آن به منظور محافظت و مرمت بناهای تاریخی است . روش تحقیق نیز آمیخته (کمی -کیفی ) با ماهیت توصیفی -تحلیلی بوده که در راستای تحلیل اطلاعات از روش تحلیل محتوا و ضریب رگرسیون خطی و لگاریتمی استفاده شده است . یافته های تحقیق نشان می دهد که متاسفانه در شهر تبریز، حفاظت و مرمت ساختمانهای تاریخی با توجه به شاخص های نظام مدیریتی و سیستم فناوری اطلاعات در وضعیت نامطلوبی بوده و علاوه بر تغییر رویه در نظام مدیریت و مرمت این بناها، نیاز به بهرهگیری از فناوری های نوین همچون HBIM احساس می گردد. این فناوری را می توان برای هر مطالعه ی حفاظتی با توجه به یکپارچه کردن اطلاعات در یک مدل واحد و کاهش پیچیدگی ها به کار بست . شناسایی اشکال، روشها و زمانهای مداخله و فرآیند مستمر تجزیه و تحلیل ، نظارت، تشخیص و فهرست نویسی دادهها از سایر ویژگی های این فناوری است . همچنین این فناوری با ایجاد ابزارهایی که قادر به برقراری روابط بین سطح درک یک ساختمان و بافت آن هستند، راهنمای مهمی برای تحقیقات متمرکز به منظور ایجاد یک فرآیند سیستماتیک موثر با تجزیه و تحلیل تمام خطرات احتمالی محسوب می شود..

کلیدواژه ها:

مدلسازی اطلاعات ساختمانهای تاریخی ، فناوری محافظتی ، شهر تبریز