تاثیر طرد اجتماعی در گرایش به مصرف موادمخدر با تاکید بر سبک زندگی دینی

پژوهش حاضر با هدف تبیین تاثیر طرد اجتماعی بر گرایش به مصرف موادمخدر در بین شاغلان مراکز ترک و بازتوانی معتادان در شهر تهران با تاکید بر سبک زندگی دینی و استفاده از روش پیمایش و مطالعه میدانی انجام شد، جامعه آماری پژوهش شامل کلیه شاغلان مراکز ترک اعتیاد و بازتوانی معتادان در شهر تهران بودند که تعداد ۱۵۰ نفر از آنان براساس روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی چندمرحله ای و بر اساس جدول مورگان ۱۵۰ بعنوان حجم نمونه انتخاب شد. مقاله حاضر در مبانی نظری خود از نظریات سیلور، بورچارت، گیدنز،زبیرا و بوردیو بعنوان مبانی نظری استفاده کرده است، همچنین مباحث مرتبط با سبک زندگی اسلامی با استفاده از آیات قرآن و احادیث ائمه معصومین از کتب معتبر اسلامی و مباحث پارگامنت مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان دادند متغیرهای؛ طرد از بازارکار، نبود حمایت های درون گروهی، نبود حمایت های بین گروهی، عدم وجود روابط اجتماعی حضوری با همسایگان، خویشاوندان و دوستان، عدم وجود روابط اجتماعی غیر حضوری با همسایگان، خویشاوندان و دوستان، عدم مشارکت انجمنی و عدم مشارکت غیرانجمنی بر گرایش به مصرف موادمخدر در بین شاغلان مراکز ترک اعتیاد و بازتوانی معتادان در شهر تهران تاثیر داشتند، علاوه بر این نتایج نحقیق نشان دادند افزایش میل و باور به سبک زندگی دینی در بین افراد و شرکت در مراسم مذهبی می تواند نقش بسیار بارزی در کاهش گرایش به اعتیاد و همچنین افزایش احساس تعلق داشته باشد.

کلیدواژه ها:

طرد اجتماعی ، گرایش به مصرف مواد مخدر ، سبک زندگی ، تهران