بررسی تاثیر مصرف تنها و ترکیبی ضایعات گرانیت و ضایعات سرامیک پرسالن بر خواص بتن پودری واکنشی

در ساخت بتن پودری واکنشی (RPC)، حجم زیادی ماسه ای سیلیسی مصرف می شود. برای کاهش مصرف ماسه ای سیلیسی، استفاده از ضایعات، گزینه مناسب و کم هزینه ای است. در این تحقیق تاثیر جایگزینی پودر ضایعات گرانیت (GWP) و همچنین جایگذاری ضایعات سرامیک پرسالن (PCW) و پودر ضایعات گرانیت به صورت ترکیبی به جای ماسه ای سیلیسی در ساخت بتن RPC، با ۹ طرح اختالط مورد بررسی قرار گرفت. میکروسیلیس با دو مقدار ۱۲.۵% و ۲۵% وزن سیمان مصرف شد. در همه طرح ها نسبت آب به مواد سیمانی (W/CM) برابر با ۲۲% (و افزودنی روان کننده SP) برابر ۲% وزن سیمان در نظر گرفته شد. ۵۲% و ۵۵% وزن ماسه ای سیلیسی در طرح های مختلف، با ضایعات گرانیت جایگزین شد. در طرح های ترکیبی، ۵۲% از وزن ضایعات گرانیت با ضایعات سرامیک پرسالن جایگزین شد. نمونه ها با بخار آب در دمای ۹۵ درجه سانتیگراد برای آزمایش مقاومت فشاری و خمشی به مدت ۳، ۵، ۱۱ و ۲۲ روز عمل آوری شدند. طرحی که حاوی مواد سیمانی با ۲۵% میکروسیلیس و مواد ماسه ای متشکل از ۵۲% ماسه ای سیلیسی و ۵۲% ضایعات ترکیبی بود، با بالاترین مقاومت فشاری در تمام سنین را بدست آورد. مقاومت ۲۲ روزه طرح شاهد ۱۱۵ مگاپاسکال بود. کمترین مقاومت فشاری در طرح حاوی میکروسیلیس ۱۲.۵% و ۵۵% ضایعات گرانیت تنها دیده شد. در آزمایش مقاومت خمشی بالاترین مقاومت در طرحی که حاوی ۵۵% ضایعات ترکیبی و ۲۵% میکروسیلیس بود مشاهده شد. میانگین مقاومت همه طرح های اختالط ۱۵۹ مگاپاسکال شد؛ به این ترتیب در تمام طرح های اختالط بتن ساخته شده از نظر مقاومت در محدوده بتن RPC قرار داشت.

کلیدواژه ها:

بتن پودری واکنشی ، مقاومت فشاری ، ضایعات گرانیت ، ضایعات سرامیک ، مقاومت خمشی