تحلیل فقهی حکم نوافل ظهر و عصر در اماکن چهارگانه تخییر مسافر

یکی از احکام نماز مسافر، علاوه بر شکسته شدن نماز، سقوط نماز های نافله ظهر و عصر است. از طرفی طبق روایات فراوانی، مسافر در حرمین شریفین مکه و مدینه، حرم امام حسین(ع) و مسجد کوفه - که به اماکن اربعه تخییر موسوم هستند - الزامی به قصر نماز ندارد و مخیر است که نماز خود را به قصر یا اتمام بخواند و فقهای شیعه، غیر از تعداد اندکی، در این زمینه متفق القول هستند. حال این سوال قابل طرح است که نوافل ظهر و عصر در این اماکن مشروع هستند یا اینکه همچنان محکوم به سقوط اند؟ و آیا حکم نوافل کسی که نماز قصر را اختیار کرده، مانند کسی است که نماز تمام را اختیار کرده است؟ این سوال از آنجا رخ می نماید که شاید موضوع حکم سقوط نوافل، مطلق مسافر نباشد، بلکه موضوع آن کسی باشد که نماز واجب را به قصر می خواند. فقهای شیعه در این مسئله اختلاف دارند.نویسنده در این پژوهش که به روش کتابخانه ای و نرم افزاری نوشته شده است، در پی بررسی فقهی این اختلاف و یافتن قول صحیح در مسئله است. از مجموع ادله چنین به نظر می رسد که نوافل در این اماکن، غیر از مسجد کوفه، صحیح و مشروع هستند، هر چند شخص نماز خود را به قصر بخواند.

کلیدواژه ها:

اماکن اربعه ، اماکن تخییر ، نوافل یومیه ، نماز مسافر ، نافله مسافر