گونه شناسی مدارس ایرانی در معماری اسلامی

این پژوهش به بررسی گونه شناسی مدارس ایرانی در معماری اسلامی پرداخته است. هدف اصلی مطالعه، شناسایی انواع مدارس ایرانی و تحلیل نقش آنها در ترکیب آموزش و نیایش بوده است. این مدارس، علاوه بر تامین فضاهای آموزشی، به عنوان مراکزی برای ارتقای تعاملات اجتماعی، ترویج ارزش های فرهنگی و گسترش سواد عمومی عمل کرده اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که مدارس ایرانی در شش گونه اصلی دسته بندی می شوند که هر یک نمایانگر پاسخ های معماری به نیازهای مذهبی، آموزشی و اجتماعی دوران خود هستند. این مدارس با بهره گیری از اصول معماری اسلامی و تلفیق فضاهای نیایشی و آموزشی، تاثیرات عمیقی بر توسعه فرهنگی و اجتماعی جوامع اسلامی داشته اند. روش تحقیق این مطالعه بر پایه شیوع توصیفی-تحلیلی و بررسی منابع تاریخی و متون معماری بوده است. داده ها از تحلیل نمونه های برجسته ای همچون مدرسه چهارباغ اصفهان و مدرسه آقابزرگ کاشان استخراج شده اند که این مدارس را به عنوان نمادهایی از هماهنگی هنر و عملکرد در معماری اسلامی معرفی می کند. این پژوهش تلاش دارد با ارائه تصویری جامع از مدارس ایرانی، نقش آن ها در توسعه معماری و فرهنگ اسلامی را آشکار سازد.

کلیدواژه ها:

گونه شناسی مدارس ، مدارس اسلامی ، معماری اسلامی ، مدارس ایرانی ، مدارس تاریخی