بررسی پلی مورفیسم گیرنده ویتامین D (rs۷۹۷۵۲۳۲) در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک

مقدمه: در مطالعات مختلفی، ارتباط متابولیسم ویتامینD با ایجاد سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) مشخص شده است. گیرنده سلولی اتصالی به ویتامین D (VDR) یک گیرنده پلی مورفیک است که نقش حیاتی در متابولیسم ویتامینD دارد. در این مطالعه ارتباط میان فراوانی پلی مورفیسم rs۷۹۷۵۲۳۲ در ژن VDR با خطر ابتلا به PCOS بررسی شد.مواد و روش ها: تعداد ۱۰۱ زن مبتلا به PCOS در مقایسه با ۱۰۱ مورد زن غیر PCOS در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه خون از این افراد گرفته شد و فاکتورهای بیوشیمیایی و هورمونی آنها اندازه گیری شده و با توجه به نرمالیتی آنها با استفاده از آزمون های Student's t-test و Mann-whitney. مورد مقایسه قرار گرفتند. پس از استخراج DNA، از روش PCR-RFLP جهت تعیین ژنوتایپ پلی مورفیسم rs۷۹۷۵۲۳۲ استفاده گردید و با استفاده از آزمون Chi-squared مورد مقایسه قرار گرفتند.نتایج: یافته های این مطالعه حاکی از آن است که تغییرات فراوانی ژنوتایپ ها و آلل های پلی مورفیسم rs۷۹۷۵۲۳۲ بین دو گروه زنان سالم بارور و زنان مبتلا به PCOS معنی دار نبود. با اینکه، فراوانی ژنوتیپ CA در زنان PCOS و غیر PCOS نسبت به ژنوتیپ های AA و CA بیشتر بود ولی به سطح معنی داری نرسید. در همین راستا ژنوتیپ CA و آلل A، ریسک PCOS شدن را در زنان افزایش نداد (۲/۰P=، ۳۷/۱-۳۱/۰CI=، ۶۶/۰P=).نتیجه گیری: طبق نتایج حاصل از مطالعه حاضر، ارتباطی بین پلی مورفیسم Apa-I در ژن VDR با PCOS یافت نشد. علاوه-براین، ارتباطی بین ژنوتیپ های پلی مورفیسم Apa-I با مقاومت به انسولین، التهاب و پروفایل چربی دیده نشد. با این حال، مطالعات بیشتری برای تایید یافته ها و روشن شدن مکانیسم بیولوژیکی این پلی مورفیسم بر خطر ابتلا به PCOS موردنیاز است.مقدمه: در مطالعات مختلفی، ارتباط متابولیسم ویتامینD با ایجاد سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) مشخص شده است. گیرنده سلولی اتصالی به ویتامین D (VDR) یک گیرنده پلی مورفیک است که نقش حیاتی در متابولیسم ویتامینD دارد. در این مطالعه ارتباط میان فراوانی پلی مورفیسم rs۷۹۷۵۲۳۲ در ژن VDR با خطر ابتلا به PCOS بررسی شد. مواد و روش ها: تعداد ۱۰۱ زن مبتلا به PCOS در مقایسه با ۱۰۱ مورد زن غیر PCOS در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه خون از این افراد گرفته شد و فاکتورهای بیوشیمیایی و هورمونی آنها اندازه گیری شده و با توجه به نرمالیتی آنها با استفاده از آزمون های Student's t-test و Mann-whitney. مورد مقایسه قرار گرفتند. پس از استخراج DNA، از روش PCR-RFLP جهت تعیین ژنوتایپ پلی مورفیسم rs۷۹۷۵۲۳۲ استفاده گردید و با استفاده از آزمون Chi-squared مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج: یافته های این مطالعه حاکی از آن است که تغییرات فراوانی ژنوتایپ ها و آلل های پلی مورفیسم rs۷۹۷۵۲۳۲ بین دو گروه زنان سالم بارور و زنان مبتلا به PCOS معنی دار نبود. با اینکه، فراوانی ژنوتیپ CA در زنان PCOS و غیر PCOS نسبت به ژنوتیپ های AA و CA بیشتر بود ولی به سطح معنی داری نرسید. در همین راستا ژنوتیپ CA و آلل A، ریسک PCOS شدن را در زنان افزایش نداد (۲/۰P=، ۳۷/۱-۳۱/۰CI=، ۶۶/۰P=). نتیجه گیری: طبق نتایج حاصل از مطالعه حاضر، ارتباطی بین پلی مورفیسم Apa-I در ژن VDR با PCOS یافت نشد. علاوه-براین، ارتباطی بین ژنوتیپ های پلی مورفیسم Apa-I با مقاومت به انسولین، التهاب و پروفایل چربی دیده نشد. با این حال، مطالعات بیشتری برای تایید یافته ها و روشن شدن مکانیسم بیولوژیکی این پلی مورفیسم بر خطر ابتلا به PCOS موردنیاز است.

کلیدواژه ها:

سندرم تخمدان پلی کیستیک ، گیرنده ویتامینD ، پلی مورفیسم ، ناباروری ، rs۷۹۷۵۲۳۲