واکاوی و تدوین مدل مطلوب تربیت محقق در مراکز علوم اسلامی با تاکید بر ترویج فرهنگ رضوی

مراکز علوم اسلامی نقش مهمی در تولید، توسعه و ترویج علوم، فرهنگ و معارف رضوی بر عهده دارند و در راستای اهداف و ماموریت­ های خود برای تامین، تربیت و توانمندسازی محققان ­رضوی­ پژوه کارآمد از مدل­ های مختلفی استفاده می­کنند. بررسی­ها نشان می­ دهد مدل­­­ های مورداستفاده از جامعیت، روزآمدی واثربخشی چندانی برخوردار نیستند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی وارزیابی مدل­ های موجود و تدوین مدل مطلوب تربیت محقق علوم اسلامی و معارف رضوی وسوال پژوهش چگونگی ابعاد و اجزا مدل مطلوب تربیت محقق علوم اسلامی و معارف رضوی می باشد. پژوهش حاضر از نوع پژوهش­ های کاربردی است که به روش کیفی انجام شده و در گروه تحقیقات پدیدارشناختی قرار می گیرد. ابزار گردآوری داده ­ها، مصاحبه ­های نیمه ساختاریافته و برای تحلیل داده­ ها از روش تحلیل مضمون و مدل «اترید-استرلینگ» استفاده شد که نتیجه آن شناسایی، ۴ مضمون فراگیر، ۲۴ مضمون سازمان­ دهنده و ۲۲۸ مضمون پایه با فراوانی ۲۹۹ مضمون می باشد. برای سنجش اعتبار متغیرهای تحقیق از اعتبار اجماعی و استحکام ساختاری استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان داد، مدل مطلوب تربیت محقق، باید دارای ۴ بعد «مبانی و رویکردها» با شاخص­ های؛ سازنده گرایی، هدف­ گرایی، تعامل­ گرایی و...، بعد «محتوا» با شاخص­ های؛ ارزش­ گرایی، نوگرایی، مهارت­ محوری و ...، بعد «مدیریت» با شاخص ­های؛ نیازمحوری، نقشه مفهومی، مدیریت دانش و... بعد «منابع انسانی» با شاخص­ های؛ برانگیزانندگی، ارتقاء دهندگی و... باشد و به میزانی که این ابعاد و شاخص­ ها در فرایند تربیت محقق مورد استفاده قرار گیرند، اثربخشی پژوهشی افزایش پیدا خواهند کرد.

کلیدواژه ها:

"مدل تربیت" ، "تربیت محقق" ، "علوم اسلامی" ، "فرهنگ و معارف رضوی" ، "رضوی پژوهی"