بررسی حوادث و جراحات ناشی از کار در بین کشاورزان شهرضای استان اصفهان در سال ۱۴۰۱

مقدمه: صنعت کشاورزی با جراحت های جدی ناشی از کار در ارتباط است. اهداف این مطالعه تعیین نوع، علت، تعداد حوادث و همچنین عضو آسیب دیده و ارزیابی ارتباط بین نوع حادثه با مشخصات دموگرافیک و عضو آسیب دیده در بین کارگران کشاورزی بود. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، جراحات ثبت شده در پرونده ۹۸ کشاورز حادثه دیده در شهرستان شهرضای استان اصفهان در سال ۱۴۰۱ مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: نتایج مطالعه نشان داد بیشترین حادثه از نوع سقوط (۲۰/۵۹ درصد)، بیشترین جراحت آسیب دست و بازو (۷۰ درصد) و دلیل اصلی حوادث ماشین آلات کشاورزی (۹۰/۴۵ درصد) و بخصوص تراکتور(۸۰/۵۷ درصد) بوده است. سطح سواد و سن به طور معنی داری با نوع حادثه در بین کشاورزان مرتبط بودند به طوری که بیشترین حادثه سقوط در افراد زیر دیپلم (۵۰/۶۱ درصد) و گروه سنی ۶۵-۵۱ سال (۶۰/۵۲ درصد) مشاهده شد. بین نوع حادثه و نوع جراحت نیز ارتباط معنی داری آماری وجود داشت، به طوری که حادثه سقوط منجر به۷۰/۶۵ درصد جراحت دست و بازو، ۵۰ درصد جراحت گردن و ۶۰/۶۵ درصد جراحت پا شد. همچنین بیشترین فراوانی حوادث و میانگین موثر سه ماهه به ترتیب در تیرماه و مردادماه مشاهده شد. نتیجه گیری: افزایش موارد واژگونی و افتادن از ماشین آلات بخصوص تراکتور نشان می دهد که باید ویژگی های طراحی و استفاده از کمربندهای ایمنی موردبررسی قرار گیرند و با توجه به اینکه بیشترین جراحات دست و بازو و در افراد میان سال زیر دیپلم مشاهده شد، برگزاری دوره های آموزشی برای کاهش جراحات کشاورزی در این افراد ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

Fall ، Tractor ، Work-related farm injury ، Farmers ، Accident ، سقوط ، تراکتور ، جراحت کشاورزی ناشی از کار ، کشاورزان ، حادثه