مروری بر فناوری نانو اسپیری درایرها در صنایع غذایی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 196
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCFOODI30_191
تاریخ نمایه سازی: 10 اسفند 1403
چکیده مقاله:
خشک کردن موادغذایی با محدود کردن رشد میکروارگانیسم ها و واکنش های تخریبی آنزیمی یک روش ثابت برای حفظ موادغذایی است از طرفی دانشمندان به دنبال ابزارهایی هستند که دستیابی به پارامترهای مناسب خشک کردن را تسهیل کند. امروزه از فناوری کپسولاسیون به منظور محصور کردن موادغذایی فعال زیستی که نسبت به شرایط فرآیندی و محیطی بسیار حساس هستند و تحویل مناسب آنها به بدن استفاده می شود برای تولید مواد زیست فعال محصور شده، به ذرات با اندازه کوچکتر نیاز است به همین دلیل است که تکنولوژی نانو اسپری درایرها توسعه یافته است . این خشک کن ها حاوی فناوری مش اسپری و کلکتور الکترواستاتیکی هستند که منجر به تغییر در اندازه ذرات و عملکرد محصول در مقایسه با خشک کن های اسپری به روش سنتی می شوند و دارای فرآیندی پیوسته برای تبدیل محلول خوراکی به ذرات جامد با اندازه ذرات ۳۰۰ نانومتر تا ۵ میلی متر است . مطالعات بسیاری در خصوص کاربرد فناوری نانو اسپری درایر ها در صنایع غذایی انجام شده است در این بررسی مقالات مرتبط با موضوع مطالعه در پایگاه های اطلاعاتی جستجو شدند و مطالعات مرتبط با استفاده از تکنولوژی نانواسپری درایرها در صنایع غذایی وارد بررسی شدند مرور اجمالی نتایج نشان می دهد که به علت توزیع ، پایداری و ماندگاری مناسب محصولات تقاضای استفاده از این روش در صنایع غذایی افزایش یافته است اما هنوز برای کاربردهای بیشتر، نیاز به توسعه آنها در مقیاس آزمایشی و صنعتی است .
کلیدواژه ها:
نویسندگان
دل آرا مرادی میرحصاری
دانشجو دکتری تخصصی، کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشا ه
مارال نیستانی
دانشجو دکتری تخصصی، کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشا ه
مهشید بهرامی نژاد
دانشجو دکتری تخصصی، کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشا ه
رضا محمدی
پرفسو ر، گروه صنایع غذایی دانشکده تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشا ه