بررسی وضعیت آگاهی جامعه دانشگاهی در خصوص سیستم استحصال آب باران

شناخت و آگاهی عمومی از سیستم های جمع آوری آب باران از اهمیت بالایی در پذیرش و اجرای آن برخوردار می باشد. این پژوهش به بررسی وضعیت میزان آگاهی و دانش جامعه دانشگاهی ایران در خصوص سیستم های استحصال آب باران، به عنوان جامعه آگاه و دارای دانش فنی در جهت دستیابی به بینشی درخصوص وضعیت نظام آموزشی آنان پرداخته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که دانشگاه های پایتخت با بالاترین سطح آگاهی را دارند و بیشتر دانشجویان این دانشگاه ها با مفاهیم، اهداف، مزایا و روش های استحصال آب باران به خوبی آشنا هستند. در مقابل، دانشگاه های شرق کشور به آموزش های بیشتری در این زمینه نیاز دارند و سطح آگاهی آنها در مقایسه با سایر دانشگاه ها پایین تر است. دانشگاه های مرکز و جنوب کشور نیز سطح آگاهی نظری مناسبی دارند، اما در زمینه مهارت های تحلیلی و توانایی تشریح مزایا ضعف هایی مشاهده می شود. در مناطق غرب و شمال نیز وضعیت نسبتا مناسب است، اما در شمال کشور، ضعف هایی در آشنایی عملی با سیستم ها مشاهده می شود. لذا به طور کلی این مطالعه نشاندهنده سطح آگاهی نسبتا مطلوب در جامعه دانشگاهی کشور نسبت به سیستم های استحصال آب باران است، اما تفاوت هایی در عمق دانش و مهارت های تحلیلی بین دانشگاه های مختلف مشاهده می شود. این یافته ها حاکی از موفقیت نسبی نظام آموزشی در ارائه دانش پایه ای است، لذا با وجود آگاهی نسبی و مناسب دانشگاه های مختلف، اما در بعضی از مناطق، نیاز به آموزش های تکمیلی بیشتری احساس می شود. بنابراین برای دستیابی به یک سطح آگاهی یکنواخت تر و ارتقای توانایی تحلیل و استفاده عملی از این فناوری، برنامه های آموزشی عمیق تر و عملی تری پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

آگاهی و نگرش ، آلفای کرونباخ ، کروسکال-والیس ، نظام آموزشی