تحلیل استراتژیک وضعیت آموزش تلفیقی در مقطع متوسطه شهرستان کوهرنگ

هدف از انجام این پژوهش بررسی وضعیت آموزش تلفیقی در مقطع متوسطه شهرستان کوهرنگ بود. برای اجرای آن از روش تحقیق ترکیبی استفاده شد. پژوهش دارای دو جامعه آماری بود. گروه اول خبرگان علمی، خبرگان اجرایی و گروه دوم مدیران مدارس، دبیران دوره های تحصیلی متوسطه اول و دوم و کارشناسان آموزش اداره آموزش و پرورش شهرستان کوهرنگ بودند. روش انتخاب مشارکت‎کنندگان در بخش کیفی هدفمند (۱۷ نفر) و در بخش کمی روش نمونه‎گیری طبقه‎ای (۱۲۰ نفر) بود. برای گرداوری داده‎ها در بخش کیفی از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی از پرسش‎نامه محقق‎ساخته استخراج شده از مصاحبه استفاده شد. روایی پرسشنامه با استفاده از روایی صوری و محتوایی (۷۹/۰) انجام شد و پایایی آن نیز با استفاده از ضریب الفای کرونباخ برای نقاط قوت ۷۹/۰؛ نقاط ضعف ۷۷/۰؛ فرصت ها ۸۲/۰ و تهدیدها ۸۱/۰ برآورد گردید. یافته‎ها نشان داد مهمترین نقطه قوت، بازخورد سریع به دانش‎آموزان و مهمترین نقطه ضعف، پایین بودن سطح آمادگی الکترونیکی مدارس بوده است. مهمترین فرصت، تحقق هر چه بهتر اهداف سند تحول آموزش و پرورش و مهمترین تهدید، کاهش سطح نظارت والدین بر فرزندان بوده است. با توجه به یافته‎های پژوهش نقاط قوت بر نقاط ضعف و فرصت‎ها بر تهدیدها غلبه دارد، بنابراین استراتژی پیشنهادی آموزش و پرورش، استراتژی قوت-فرصت بوده است.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، تکنیک سوات ، دوره متوسطه ، آموزش و پرورش کوهرنگ