استخراج اسید آمینه ال سیترولین از قسمت سفید هندوانه به کمک امواج مایکروویو و اولتراسونیک بر پایهمایعات یونی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 279
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICFBCNF08_028
تاریخ نمایه سازی: 8 اسفند 1403
چکیده مقاله:
ال سیترولین یک اسیدآمینه غیر پروتئینی و غیر ضروری است که اولین بار در آب هندوانه شناسایی شد. هندوانه منبع طبیعی و غنی از اسید آمینه ال سیترولین است که میزان این اسیدآمینه در قسمت سفید هندوانه بیشتر از قسمت گوشتی بر حسب وزن خشک می باشد. در نتیجه این قسمت (ضایعات کشاورزی) می تواند منبع خوب و غنی از اسیدآمینه ال سیترولین باشد. در این مطالعه کاربرد سیستم نوین دوفازی آبی (ATPS)، متشکل از مایع یونی ۱- بوتیل، ۳- متیل ایمیدازولیوم بروماید [C۴mim][Br] و نمک دی پتاسیم هیدروژن فسفات (K۲HPO۴)، همراه با امواج فراصوت (ILUAE) و امواج مایکروویو (ILMAE) برای تفکیک و خالص سازی همزمان اسید آمینه ال سیترولین از قسمت سفیدی هندوانه بررسی شد و نتایج با روش معمول و متداول مقایسه شد. طبق نتایج به دست آمده، دو روش سیستم دوفازی آبی همراه امواج مایکروویو و امواج فراصوت به ترتیب به میزان ۸۷/۷۴۹ و ۹۰/۴۵۳ بالاترین درصد بازده را نشان دادند. نتایج آزمون FTIR نشان داد باندهای اسید آمینه قبل و بعد از استخراج در مایع یونی مشابه بود و تنها کمی جابه جایی یا تغییر شکل مشاهده شد. که نشان دهنده این است که هیچ باند شیمیایی بین اسید آمینه ال سیترولین و مایع یونی وجود ندارد و ساختار اسیدآمینه به طور عمده پس از استخراج در فاز غنی از مایع یونی حفظ شده است. با توجه به نتایج آزمون DLS، اندازه ذرات سیستم های دوفاری آبی به علت استفاده از امواج فراصوت کوچکتر از ذرات در روش استخراج معمول بود. به طور کلی استخراج اسید آمینه ال سیترولین با روش سیستم دوفازی آبی همراه امواج فراصوت و مایکروویوباعث افزایش میزان بازده و کاهش زمان استخراج نسبت به روش معمول و متداول شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهسا محسنی
دکتری علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
سیدمحمد ابراهیم زاده موسوی
استاد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
حسین کیانی
دانشیار، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران