بررسی آزمایشگاهی مولفه های موثر بر خواص مکانیکی و پایایی بتن فوق توانمند با رویکرد اقتصادی

افزایش مقاومت فشاری به بیش از ۵۰ مگاپاسکال، کیفیت و دوام بتن جزء اهداف مهم سند چشم انداز بتن ۱۴۰۴ است. همواره تولید بتن با مقاومت زیاد نیازمند توجه خاص در طرح اختلاط اجزاء، استفاده از مواد مناسب، لزوم بهینه سازی مصرف سیمان و ترکیب مصالح تشکیل دهنده­ی آن بوده است. در این مقاله، نمونه­های مکعبی بتنی طوری تهیه شده­اند که ۵ متغیر موثر شامل سه نوع متفاوت منحنی­های دانه بندی درشت دانه و ریزدانه، ۳ نوع ابر روان کننده، میکروسیلیس با نسبت های ۵، ۷ و ۱۲ درصد وزنی سیمان در دو رده­ی مقاومتی مختلف با عیار سیمان متفاوت، تاثیر عیار سیمان بصورت ۳۷۵، ۴۰۰ و ۴۲۵ کیلو گرم بر متر مکعب با نسبت آب به سیمان ثابت و تاثیر افزودن فیلر بر مشخصات مکانیکی، دوام و اقتصاد طرح بطور کامل بررسی شده است. در این آزمایش­ها نسبت آب به سیمان برای مقایسه نتایج، ثابت در نظر گرفته شده است. نتایج نشان می­دهند که متغیرهای درنظر گرفته شده بر مقاومت فشاری بتن­های پرمقاومت بسیار تاثیر گذار بوده و استفاده از حالات بهینه­ی طرح های فوق می­تواند سبب بهبود مشخصات مکانیکی بتن شوند به گونه­ای که با بهینه سازی اجزاء مورد استفاده می­توان با عیار سیمانی ۴۰۰ کیلوگرم در متر مکعب، به ساخت بتن­های بسیار توانمند با رویکردی اقتصادی دست یافت.

کلیدواژه ها:

HSC ، grading of aggregate ، superplasticizer ، Microsilica ، compressive strength ، بتن پرمقاومت ، دانه بندی مصالح سنگی ، فوق روان کننده ، میکروسیلیس ، مقاومت فشاری.