کاربرد مدل های هوشمند تطبیقی عصبی-فازی در معرفی روش طراحی لرزه ای عملکردی هیبریدی برای سازه های منظم فولادی واگرا تحت اثر زلزله حوزه نزدیک

با توجه به مزایای قابل ملاحظه­ی روش طراحی لرزه­ای بر اساس عملکرد مانند امکان تعیین خسارت احتمالی و خسارات و صدمات مالی و جانی ساکنین و مجاورین سازه، این روش مورد استقبال فراوانی قرار گرفته است. با این حال، از آنجایی که این روش نیازمند تحلیل­های پیچیده­تر نسبت به روش­های مرسوم نیرویی می­باشد، گاها ترجیح برخی مهندسان حرفه­ای همان روش ساده­ی نیرویی می­باشد. تلفیق دو روش نیرویی و عملکردی و توسعه­ ی روش هیبریدی در راستای استفاده از مزایای هر دو روش، هدف بنیادین این مقاله می­باشد. بدین منظور در این مقاله، قاب­هایی با تعداد ۳، ۶، ۹، ۱۲، ۱۵ و ۲۰ طبقه با تعداد ۳ دهانه به عرض ۵متر در نظر گرفته شده است. طول تیرپیوند به عنوان یکی دیگر از پارامترهای موثر بر پاسخ، به میزان ۱، ۷۵/۱ و ۵۰/۲ متر تعریف شده است. مدل­های مورد بررسی، برای ۳ سطح عملکردی استفاده بی­وقفه، ایمنی جانی و آستانه فروریزش و نیز اولین رخداد مفصل خمیری، توسعه داده شده­اند. مدل­های نهایی تحت ۲۰ رکورد نزدیک­گسل دارای خصوصیات پالس­گونه پیشرونده بکمک تحلیل تاریخچه زمانی تحلیل شده­اند. پس از تولید ۱۲۹۶۰ داده از نوعی تحلیل تاریخچه زمانی ابداعی، دو مدل هوشمند تطبیقی عصبی-فازی جهت محاسبه­ی ضریب رفتار و شکل­پذیری سازه مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج حاصل از طراحی لرزه­ای هیبریدی در مقایسه با روش نیرویی و تاریخچه زمانی معادل نشان دهنده­ی دقت قابل قبول روش معرفی شده در حوزه فرضیات می­باشد

کلیدواژه ها:

Hybrid Force/Displacement Design ، Time History Analysis ، Seismic demand ، Pulse-type near-fault earthquake ، Adaptive Neural-Fuzzy Intelligent Models ، روش طراحی لرزه ای ترکیبی ، تحلیل تاریخچه زمانی ، نیاز لرزه ای ، زلزله نزدیک گسل ، مدل های هوشمند تطبیقی عصبی-فازی