شناسایی سازه ای یک شبکه ی دولایه با سیستم پیونده ی گویسان به کمک روش های خروجی-تنها

شبکه های دولایه ی ساخته شده با سیستم پیونده ی گویسان که دسته ی مهمی از سازه های فضاکار هستند، ازجمله سازه های رایج و پرکاربرد برای اجرای سقف ها می باشند. شناسایی مشخصات دینامیکی این سازه ها برای تکمیل فرآیند پایش سلامت سازه ای، به روزرسانی مدل اجزای محدود و تشخیص آسیب ضروری است. محدودیت های روش شناسایی ورودی-خروجی باعث شده که در سازه های مهندسی از روش خروجی-تنها استفاده شود. در این کار، مدل فیزیکی یک شبکه ی دولایه در آزمایشگاه ساخته شد. با انجام آزمایش مودال خروجی-تنها و با استفاده از دو روش حوزه ی بسامد تجزیه در حوزه ی بسامد تعمیم یافته (EFDD) و تجزیه در حوزه ی بسامد با برازش منحنی (CFDD) و نیز دو روش حوزه ی زمان شناسایی زیرفضای تصادفی با داده ی خام (SSI-DD) و شناسایی زیرفضای تصادفی با کوواریانس داده ها (SSI-Cov)، پارامترهای مودال این شبکه ی دولایه تعیین شدند. برای تحریک شبکه از دو نوع بارگذاری تحریک مستقیم و تحریک غیرمستقیم استفاده شد. به منظور بررسی دقت پارامترهای شناسایی شده، یک آزمایش مودال ورودی-خروجی نیز بر روی شبکه انجام و نتایج حاصله به عنوان مبنا گزیده شدند. نتایج نشان داده که دقت پارامترهای شناسایی شده با بارگذاری مستقیم بالاتر از نتایج مشابه با بارگذاری غیرمستقیم بوده است. بیشترین اختلاف نتایج بسامد های طبیعی شبکه ی دولایه با نتایج مبنا مربوط به مود دوم شبکه و برابر ۰۷/۲ % بوده است. میانگین خطای نسبی پارامترهای شناسایی شده نشان داده که روش های حوزه ی زمان، نسبت میرایی را با خطای کمتری تخمین زدند؛ درحالی که روش های حوزه ی بسامد، بسامد های طبیعی و شکل های مودی را با دقت بالاتری شناسایی نمودند.

کلیدواژه ها:

Double-layer grid ، Structural identification ، OMA ، Time-domain methods ، Frequency-domain methods ، شبکه ی دولایه ، پیونده ‍ ی گویسان ، شناسایی سازه ای ، آزمایش مودال خروجی-تنها ، روش های حوزه ی زمان ، روش های حوزه ی بسامد