پارافیلیا از منظر پزشکی قانونی، فقه امامیه و حقوق کیفری ایران

انحراف جنسی یا پارافیلیا (از انواع اختلالات جنسی) حالتی است که در آن بیمار جنسی با خیال پردازی و انجام رفتارهای جنسی غیرمعمول، تحریک جنسی و ارضاء می شود. پارافیلیا در واقع اختلال احساسی است که با تخیلات، انگیزه یا رفتارهای جنسی نامناسب مشخص می شود. پارافیلیا زمانی یک بیماری محسوب می شود که باعث ناراحتی شخص شده یا سلامتی روانی و جسمی دیگران را تهدید کند. انحراف جنسی می تواند در ارتباط با یک مورد خاص )کودکان، حیوانات، لباس زیر) یا رفتار خاص (مثل ایجاد درد) باشد. دلیل بروز انواع اختلال پارافیلیا به روشنی مشخص نیست. روان تحلیلگران معتقدند فرد مبتلا به پارافیلیا مایل به تکرار یا بازگشت به عادتی جنسی است که در کودکی اش شکل گرفته است. به عقیده رفتارشناسان، این اختلال ها در طول فرایند شرطی شدن ایجاد می شوند. معیاری که اسلام برای تشخیص انحراف تعیین می نماید خلاف سرشت و شرع بودن آنهاست؛ و این انحرافات نیز از دیدگاه فقهی قابل تحلیل و بررسی است و انواع آن در متون فقهی مورد توصیف قرار گرفته و برای آن حکم خاص در نظر گرفته شده است و آن تعداد از انحرافات جنسی هم که جزء مسائل مستحدثه بوده و دارای سابقه فقهی نبوده اند (مثل تغییر جنسیت طلبی)، بوسیله اجتهاد و استنباط فقهای شیعه از ادله اربعه مورد حکم قرار گرفته اند. روش تحقیق در این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی است و شیوه گرداوری مطالب به صورت کتابخانه ای و اسنادی است.

کلیدواژه ها:

پارافیلیا ، انحراف جنسی ، زن ، مرد ، فقه ، حقوق ، پزشکی