تاثیر بودجه ریزی عملیاتی بر بهینه سازی هزینه ها و تخصیص منابع در شهرداری ها

بودجه ریزی عملیاتی به عنوان رویکردی نوین در مدیریت مالی شهرداری ها، با هدف افزایش کارایی مالی، بهینه سازی هزینه ها و تخصیص بهینه منابع طراحی شده است. این پژوهش با استفاده از روش مروری به بررسی تاثیر این مدل بر کاهش هزینه های زائد و افزایش بهره وری مالی در شهرداری های ایران پرداخته است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که به کارگیری بودجه ریزی عملیاتی در شهرداری ها می تواند موجب افزایش شفافیت مالی، کاهش انحرافات بودجه ای و بهبود فرآیند تخصیص منابع شود. همچنین، مشخص شد که این روش در برخی شهرداری های ایران به صورت محدود اجرا شده و منجر به بهبود نظارت مالی و مدیریت بهتر هزینه ها شده است. از سوی دیگر، اجرای موفق این مدل مستلزم وجود زیرساخت های اطلاعاتی مناسب، تعریف شاخص های عملکردی دقیق و هماهنگی بین بخش های مختلف مدیریت شهری است. در این مطالعه مشخص شد که چالش هایی نظیر ضعف در نظام های اطلاعاتی، نبود فرآیندهای نظارتی دقیق و مقاومت سازمانی در برابر تغییر، از موانع اصلی اجرای بودجه ریزی عملیاتی در شهرداری ها هستند. بااین حال، بررسی تجربه های موفق نشان می دهد که در صورت اصلاح نظام های مدیریتی و توسعه ابزارهای ارزیابی عملکرد، امکان افزایش بهره وری منابع و کاهش هزینه های غیرضروری فراهم خواهد شد. این پژوهش پیشنهاد می کند که برای اجرای اثربخش بودجه ریزی عملیاتی، شهرداری ها باید ضمن تدوین استانداردهای مشخص برای تخصیص منابع، فرآیندهای حسابرسی و نظارتی خود را تقویت کرده و از سیستم های اطلاعاتی پیشرفته برای مدیریت داده های مالی استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

بودجه ریزی عملیاتی ، بهینه سازی هزینه ها ، تخصیص منابع ، شهرداری ها ، شفافیت مالی