اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر کاهش تعارضات زناشویی زوجین متقاضی طلاق

مقدمه طلاق به عنوان پدیده ایی که انسجام خانواده را نشانه میرود از مهمترین عوامل ایجاد تنش و فشار است. هدف پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی زوج درمانی هیجان مدار بر کاهش تعارضات زناشویی زوجین متقاضی طلاق شهر تهران انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با گروه کنترل و آزمایش بود که از بین زوجین متقاضی طلاق شهر تهران در سال ۱۴۰۲ تعداد ۳۰ زوج (۶۰ نفر) به صورت داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش گمارش گردیدند. سپس زوج درمانی هیجان مدار برای گروه آزمایش به مدت ۹ جلسه در گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل از هیچگونه درمانی برخوردار نشد. در این پژوهش پرسشنامه تعارضات زناشویی براتی و ثنایی استفاده گردید و داده های به دست آمده به شیوه تحلیل کوواریانس با نرم افزار spss نسخه ۱۹ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج حاکی از اثر بخشی زوج درمانی هیجان مدار بر کاهش تعارضات زناشویی f = ۶۸.۰۹ ,P = ۰.۰۰۱ ،ᵑ۲=۰/۵۴، زوجین متقاضی طلاق بود. نتیجه گیری یافته های پژوهش حاضر بیانگر آن بودند که کاربرد زوج درمانی هیجان مدار در فضای کار با مراجعین طلاق میتواند در ارتقا مولفه های هوش هیجانی و همچنین افزایش آگاهی و درک متقابل مفید و در نهایت در کاهش آسیب طلاق و تعارضات زوجین اثر بخش باشد.