بررسی نقش توانمندسازی مدیران بر یادگیری زدایی معلمان از طریق نقش میانجی سواد پژوهشی ( مورد مطالعه: مدارس ابتدایی شهرستان تربت حیدریه)

چالش برانگیزترین عاملی که مدارس در سال های اخیر با آن مواجه بوده اند، یادگیری زدایی سازمانی باشد. بر این اساس هدف پژوهش حاضر بررسی نقش توانمندسازی مدیران بر یادگیری زدایی معلمان از طریق نقش میانجی سواد پژوهشی (مورد مطالعه: مدارس ابتدایی شهرستان تربت حیدریه) می باشد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از حیث روش جزء مطالعات توصیفی- پیمایشی است. جمع آوری اطلاعات در این پژوهش با استفاده از سه پرسشنامه استاندارد توانمندسازی مدیران شورت و راینهارت(۲۰۱۴)، یادگیری زدایی معلمان افضلی پور و همکاران (۱۳۹۴) و سواد پژوهشی یزدانی (۱۳۹۸) صورت گرفت که پایایی آنها به ترتیب ۰/۸۱۱، ۰/۷۶۴ و ۰/۷۸۹ و روایی آنها از نوع روایی محتوا می-باشد. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی معلمان مرد و زن مقطع ابتدایی شهرستان تربت حیدریه به تعداد ۱۴۰۰ نفر و تمامی مدیران مدارس ابتدایی این شهرستان به تعداد ۱۷۰ نفر می باشد که از طریق روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و با استفاده فرمول کوکران ۳۰۲ نفر از معلمان و ۱۱۸ نفر از مدیران به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت تحلیل داده ها از نرم افزار PLS استفاده شد. تجزیه و تحلیل فرضیه ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که در حضور سواد پژوهشی، بنای استاندارد برای رابطه بین توانمندسازی مدیران بر یادگیری زدایی معلمان از ۰/۵۲۳ به ۰/۴۷۳ کاهش یافته یعنی بیش از ۲۵درصد بنای استاندارد کاهش یافته است ولی همچنان معنادار باقی مانده است. بنابراین، نقش متغیر سواد پژوهشی میانجی گری جزئی است و فرضیه اصلی مورد تایید قرار می گیرد. با توجه به نتایج پژوهش مشخص شد متغیر توانمندسازی مدیران، بستر و زیربنای اجرایی نمودن پدیده یادگیری زدایی سازمانی است، بنابراین ضروری است مدارس شهرستان تربت حیدریه به منظور اجرای پدیده یادگیری زدایی سازمانی به موضوع توانمندسازی مدیران توجه جدی نماید.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی مدیران ، یادگیری زدایی معلمان ، سواد پژوهشی