تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی در بهبود مهارت و تعاملات زندگی دانش آموزان

نظام آموزش جهانی معرف یک چار چوب جامع برای تحقق اهداف نظام آموزش مهارت های زندگی است. اصطلاح «مهارت های زندگی» به مهارت های لازم برای رشد و شکوفایی توانایی های روانشناختی- اجتماعی یعنی مهارت هایی اطلاق می شود که فرد را قادر می سازد تا با مقتضیات، دشواری ها و فشار های زندگی روزمره برخورد کند. مشارکت کردن در کار گروهی و همکاری کردن با یکدیگر، از مهارت های اجتماعی لازم برای زندگی در دنیای امروز است و یادگیری این مهارت ها در دوران کودکی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. آموزش به عنوان مرحله ای بنیادین در توسعه مهارت های اجتماعی و شناختی کودکان، اهمیت ویژه ای دارد. پژوهش های اخیر نشان داده اند که روش های تدریس مبتنی بر بازی، به ویژه در این مرحله، می توانند تاثیرات مثبتی بر رشد این مهارت ها داشته باشند. این پژوهش رویکرد کیفی دارد، روش پژوهش نیز با استفاده از روش توصیفی تحلیلی انجام شده است. این مقاله به روش مروری - کتابخانه ای از بهترین مقالات و کتب موجود تهیه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، تعاملات ، مهارت ، دانش آموزان