توجه شهرداری ها به امنیت اجتماعی در برنامه ریزی شهری

امروزه با توجه به گستردگی شهرنشینی و رواج ناامنی های اجتماعی در شهرها, مطالعه موضوع امنیت اجتماعی، عوامل موثر بر آن و راهکارهای تقویت امنیت در شهرها ضرورت یافته است. با رشد و توسعه شهرنشینی و گسترش کلانشهرها و پیچیده تر شدن روابط اجتماعی شهروندان در شهرها، مفهوم امنیت در شهرها، از حالت اولیه و جنبه های فیزیکی محسوس خارج شده و ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را در بر گرفته است؛ رشد و گسترش ناامنی در شهرها با مطرح شدن پیچیدگی فن آوری و تقسیم کار اجتماعی بیش از توسعه فیزیکی شهرها بوده و این امر احساس امنیت و آسایش و رفاه شهروندان را مورد تهدید قرار داده است. یکی از مهمترین شاخص های کیفیت زندگی مطلوب و امنیت اجتماعی برای شهروندان محسوب می گردد. با افزایش ضرورت ایجاد امنیت در جوامع، ابزار، شیوه ها و رویکردهای ایجاد و حفظ آن دستخوش تحول شده است. از این رو مدیریت شهری، از جنبه های مهم برنامه ریزی شهری بوده که با جوامع انسانی به ویژه جامعه شهری و ایجاد امنیت اجتماعی ارتباط مستقیم دارد. در نتیجه می توان گفت امنیت به صورت مستقیم و غیرمستقیم، بر تمامی جوانب زندگی شهروندان اثرگذار است. یکی از مهم ترین ابعاد اصلی امنیت، احساس امنیت اجتماعی است که شامل مالی، جانی، شغلی و اقتصادی، اخلاقی و ... می شود. بررسی چگونگی وضعیت احساس امنیت اجتماعی و پیشران های کلیدی موثر بر آن، مسئله اساسی پژوهش حاضر است.

کلیدواژه ها:

روابط اجتماعی ، شهرنشینی ، شهروندان