بررسی میزان کمی و کیفی فرسایش بادی و راهکارهای کنترل آن(مطالعه موردی: منطقه حاجی آباد مسیله)

مقدمه: خاک یکی از منابع حیاتی است، که نقش مهمی در تامین احتیاجات و نیازهای ضروری انسان ایفا می کند. اندازه گیری شدت فرسایش بادی در مناطق خشک با هدف تعیین راهکارهای مناسب برای کنترل و یا کاهش اثرات آن، از موارد ضروری جهت حفاظت خاک در این مناطق محسوب می گردد. در این تحقیق نیز، به تعیین میزان فرسایش خاک و روش های کنترل آن در منطقه حاجی آباد مسیله پرداخته شده است.مواد و روش ها: جهت مطالعه فرسایش بادی در منطقه حاجی آباد با توجه به مشاهدات صحرایی در هر یک از رخساره های ژئومرفولوژی اشکال و علائم فرسایش تشخیص و سپس به بررسی عوامل محیطی پرداخته شد. جهت تعیین شدت فرسایش بادی از روش اریفر (I.R.I.F.E.A) استفاده گردید.یافته ها: مهم ترین اشکال فرسایش بادی موجود در منطقه شامل سفره های ماسه ای، پهنه های ماسه ای، تپه های ماسه ای، نبکاهای نیمه فعال و فعال و حرکت رسوبات به شکل سایش ،تعلیق، جهش و خزش می باشد. در مجموع، بررسی فرسایش بادی در ۶ رخساره ژئومرفولوژی نشان می دهد، رسوب دهی از ۱۸۴ تا ۶۶۰۰ تن در کیلومتر مربع در سال متغیر بوده و متوسط تولید رسوب در این ۶ رخساره ژئومرفولوژی ۳۴۱۵/۸۶ تن کیلومتر مربع در سال می باشد و درنهایت، کلاس کیفی فرسایش بادی در رخساره های ژئومرفولوژی در معرض فرسایش بادی، زیاد می باشد.نتیجه گیری: جهت کنترل و کاهش خسارات وارده از دید خرد می بایست، ابتدا محل برداشت شناسایی شده و پروژه های اجرایی را عملیاتی نمود و در دید کلان، می بایست با مدیریت مطلوب و پایدار حوضه های آبخیز بالادست، فعالیت های آموزشی - مدیریتی و اجرایی را اعمال نمود.

کلیدواژه ها:

فرسایش بادی ، کنترل ، حاجی آباد ، مسیله.