بررسی اهمیت و جایگاه بازی کودکان در مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اهمیت و جایگاه بازی کودکان در مقطع ابتدایی انجام شد. بازی کردن مهمترین و طبیعی ترین فعالیت روزمره کودکان است و امروزه نقش آن در یادگیری دانش آموزان دبستانی اهمیت قابل توجهی پیدا کرده و مورد توجه روانشناسان کودکان، عصب شناسان و متخصصان آموزش قرار گرفته است. بکارگیری آموزش از طریق بازی در کلاس های دبستانی باعث جذب سریع کودکان به مدرسه شده و باعث اعتماد و علاقه کودک به مدرسه خواهد شد. کودکان در بازی ها به راحتی نقش خود را پذیرفته و وارد یک روند تعاملی- شناختی خواهند شد که علاوه بر عمق دار شدن و پایدار ماندن مفاهیم منتقل شده باعث افزایش اعتماد به نفس و شکوفا شدن استعدادهای کودکان خواهد شد. بنابراین شناخت دقیق نقش بازی در یادگیری کودک به والدین و معلمان و کادر آموزشی مدرسه کمک می کند که از تبدیل شدن آموزش به یک دیوار بلند برای کودک جلوگیری کرده و فضای آموزشی را با بازی تلطیف کرده و یادگیری را برای آنان آسان و لذت بخش تر کنند تا همیشه مشتاق و آماده یادگیری باشند. همچنین بازی تا حد بسیار زیادی قوه تخیل و خلاقیت بچه ها را تقویت کرده و آنها را ترغیب می کنند تا دنیای درون و اطرافشان را از دریچه ذهن خودشان بررسی و کشف نمایند. در این مقاله از روش تحلیلی-توصیفی مبتنی بر شواهد برگرفته از منابع گوناگون از جمله مقالات، پایان نامه ها و کتاب های مختلف در زمینه موضوع استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

تدریس ، بازی ، یادگیری ، خلاقیت ، رشد دانش آموزان.