بررسی تاثیر نقاشی بر درمان اختلال بیش فعالی و نقص توجه در دانش آموزان دختر ابتدایی ناحیه ۱ کرمان

هدف این مطالعه بررسی تاثیر نقاشی بر درمان اختلال بیش فعالی/نقص توجه در کودکان دختر ۷ تا ۹ ساله ابتدایی در ناحیه ۱ کرمان، بود. پژوهش حاضر از تحقیقات مداخله ای نیمه آزمایشی و از نوع طرح های پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری، کودکان دختر ابتدایی دارای اختلال بیش فعالی/نقص توجه ،مراجعه کننده به آموزش و پرورش ناحیه یک کرمان بودند. ، نمونه آماری شامل ۳۰ نفر که به صورت تصادفی در ۲ گروه، نقاشی درمانی (۱۵ نفر) و گروه کنترل(۱۵ نفر) قرار گرفتند. سپس پرسشنامه کانرز والدین که دارای ۲۶ سوال بود به والدین آنها داده شد تا به سوالات آن با توجه به شرایط کنونی کودکانشان پاسخ دهند . پس از جمع آوری داده های اولیه، برنامه نقاشی درمانی به مدت ۱۲ جلسه انجام شد. بعد از اتمام دوره تمرین، پس آزمون گرفته شد. برای تحلیل داده ها، از آزمون کولموگروف- اسمیرنف جهت بررسی توزیع نرمال داده ها استفاده شد. از آزمون کوواریانس (آنکوا) جهت تعیین معناداری تفاوت بین متغیرها استفاده گردیده است. جهت تحلیل داده ها در سطوح توصیفی از شاخص هایی نظیر میانگین، انحراف معیار و آزمون آنکوا جهت مقایسه در بین گروه ها استفاده شد. حد اقل سطح معنی داری در آزمون فرضیه های مربوطه ۰۵/۰ در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که نقاشی درمانی در کاهش شدت علایم بیش فعالی-نقص توجه کودکان موثر بوده است به این صورت که گروهی از کودکان ابتدایی که نقاشی درمانی شدند، علایم نقص توجه – بیش فعالی به صورت معناداری پایین تر از گروهی بود که نقاشی درمانی نشدند.

کلیدواژه ها:

نقاشی درمانی ، اختلال بیش فعالی/نقص توجه ، نقص توجه ، بیش فعالی ، تکانشگری ، پرخاشگری