تبیین رویکرد نظامی اسرائیل پس از عملیات ۷ اکتبر در مواجهه با ایران بر پایه نظریه رئالیسم تهاجمی

اجرای عملیات طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ توسط حماس، سبب ایجاد تغییراتی در معادلات منطقه ای و جهانی گشت. مهم ترین تغییرات در سطح منطقه ای، در قفقاز جنوبی و خاورمیانه رخ داد، در زمانی که اسرائیل خود را آماده اعلام رسمی عادی سازی روابط با عربستان در ۸ اکتبر ۲۰۲۳ کرده بود و رژیم علی اف نیز به پشتوانه پشتیبانی اسرائیل و ترکیه به دنبال اجرایی سازی کریدور زنگزور بود، اما عملیات ۷ اکتبر و در ادامه روند فرسایشی جنگ که یکسال به طول انجامیده سبب بهره بردن ایران از این اتفاق و تضمین برخی منافع منطقه ای آن در قفقاز جنوبی و خاورمیانه گشته است. پژوهش حاضر بر آن است تا به این سوال اصلی که رویکرد نظامی اسرائیل پس از عملیات ۷ اکتبر برای گسترده کردن جنگ، ورود ایران به جنگ و فرسایش آن و در نهایت ورود مستقیم آمریکا به میدان نبرد در غزه بر پایه نظریه رئالیسم تهاجمی به چه صورت بوده است؟ و این سوال فرعی که که اقدامات اسرائیل تا چه مثمرثمر بوده و واکنش ایران برای مدیریت وضعیت جنگ و عدم قرار گیری در تله اسرائیل چه بوده است؟ پاسخ دهد. فرضیه پژوهش بر آن است که اسرائیل از طریق ترور فرماندهان ارشد محور مقاومت، حمله به کنسولگری ایران و ترور در داخل ایران و تحریک افکار عمومی ایران سعی بر آن داشته تا مقامات سیاسی ایران را وادار کند تا با قرارگیری در فضای احساسی اقدام به اعلان جنگ و حمله مستقیم کند اماعلی رغم خسارات وارده به محور مقاومت و… مقامات ایران نه تنها در فضای احساسی قرار نگرفته بلکه با اقدامات مدیریتی و حساب شده توانسته اند خسارات اقتصادی نیز به اسرائیل وارد کنند. یافته های پژوهش نشان می دهد که علی رغم ترور کادر فرماندهی حزب الله لبنان و شهادت سید حسن نصرالله، اسماعیل هنیه، هاشم صفی الدین و مستشاران برجسته نظامی ایران نظیر شهیدان موسوی، زاهدی، نیلفروشان و…. ایران با استفاده ماده های منشور حقوق بین الملل اقدام به پاسخ گویی به اسرائیل کرده و از سمت دیگر با حملات خود هزینه دفاعی سنگین تری را به اسرائیل وارد کرده است و مانع از ورود مستقیم خود به جنگ شده است. چارچوب نظری پژوهش حاضر رئالیسم تهاجمی و روش پژوهش آن به صورت توصیفی_تحلیلی بوده و از روش گردآوری مطالب به صورت کتابخانه ای بوده است.