جنگ شناخت و هوش مصنوعی

پیشگامان هوش مصنوعی به صراحت از تحقیقات در مورد شناخت انسان الهام گرفته اند و رویکرد شناختی بهترین استراتژی برای دنبال کردن و ساخت ماشین های هوشمند در نظر گرفته شد. شانک (۱۹۷۲)، در مجله روانشناسی شناختی، اعلام کرد " امیدواریم بتوانیم برنامه ای بسازیم که بتواند مانند یک کودک یاد بگیرد" احساس مشابهی توسط مینسکی (۱۹۷۵) بیان شد: من هیچ مرزی بین نظریه تفکر انسان و طرحی برای ساخت یک ماشین هوشمند قائل نیستم. دهه ۱۹۸۰ هوش مصنوعی و حوزه میان رشته ای تازه متولد شده علوم شناختی شروع به تولید چندین زیر شاخه کردند که هر کدام اهداف، روش ها و معیارهای ارزیابی خاص خود را داشتند. از یک طرف، این جدایی از در نظر گرفتن اکتشافات الهام گرفته از انسان یا طبیعت، هوش مصنوعی را به دستیابی به نتایج قابل توجهی در زمینه های مختلف مختلف (با تمرکز بر نتایج کمی و معیارهای عملکرد، و رویکرد ماشین محور به رفتار هوشمند) سوق داده است. در چند سال اخیر، رویکرد شناختی به هوش مصنوعی، هم از سوی دانشگاه و هم در صنعت، در زمینه های تحقیقاتی گسترده ای مانند بازنمایی دانش و استدلال، رباتیک، یادگیری ماشین، محاسبات شناختی و ... مورد توجه قرار گرفته است. امروزه، در واقع، هنوز تا دستیابی به سیستم های مصنوعی مجهز به هوش انسان مانند و در سطح انسان فاصله وجود دارد و شکاف بین هوش طبیعی و مصنوعی هنوز بسیار زیاد است. در این مقاله تاثیر و تاثر مسئله شناخت و هوش مصنوعی از سه دیدگاه مورد بررسی قرار می گیرند. هوش مصنوعی و مباحث فردی شناخت که در آن به مولفه های شناخت و ابعاد شناخت پرداخته می شود. در دیدگاه دوم به هوش مصنوعی و مسئله شناخت اجتماعی نگاه شده که در آن به مباحث اجتماعی و فرهنگی پرداخته شده و در دیدگاه سوم به هوش مصنوعی و مسئله شناخت حاکمیت نگاه شده است و مسائل مربوط به حکمرانی پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، جنگ ، شناختی ، استراتژی.