هنجاریابی ایرانی مقیاس تنظیم هیجان های کودک با کمک والدین (PACER)

هدف از اجرای این پژوهش، تعیین عامل های مقیاس تنظیم هیجان های کودک با کمک والدین (PACER) در والدین دارای فرزند زیر ده سال و هنجاریابی ایرانی آن بود. روش پژوهش همبستگی از نوع تحلیل عاملی و جامعه پژوهش شامل همه والدین دارای فرزند زیر ده سال، در شهرستان سنندج در سال ۱۴۰۱ بود. از بین آن ها با استفاده از قاعده کلاین و به روش نمونه گیری در دسترس ۳۷۰ نفر انتخاب شدند. مقیاس تجدید نظر شده تنظیم هیجانات کودک با کمک والدین (PACER) پس از ترجمه و احراز روایی محتوایی، در نمونه مورد پژوهش اجرا شد. با استفاده از تحلیل عاملی به روش مولفه های اصلی تعداد ۱۰ عامل به عنوان عامل های اصلی مقیاس مشخص شد و با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی عوامل مشخص شده، تایید شدند. عامل های تعیین شده (تعهد رفتاری، حل مسئله، حمایت های اجتماعی،نشخوار فکری، حواس پرتی، ارزیابی مجدد، پذیرش، سرکوبی بیانی، برون فکنی و اجتناب) دارای ضریب پایایی از ۸۸/۰ تا ۹۶/۰ بودند و ضریب آلفای کلی مقیاس ۹۴/۰ به دست آمد. همگرایی پرسشنامه هم با پرسشنامه تنظیم هیجانی گراس (۲۰۰۳) تایید شد. نتایج پژوهش نشان داد که این مقیاس از روایی و پایایی مناسب برخوردار است و می توان از آن به عنوان ابزاری مناسب در زمینه مشاوره کودک و خانواده درمانی در ایران استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان های کودک با حمایت والدین ، تعهد رفتاری ، سرکوبی هیجانی ، پذیرش هیجانی