ارزیابی سیستم های تمیز کننده گازهای خروجی در کشتی ها و استانداردهای زیست محیطی مرتبط با آنها

نصب سیستم های تمیزکننده گازهای خروجی از اگزوز یا اسکرابر در کشتی ها، یک استراتژی حیاتی برای کاهشآلودگی هوا و پیروی از مقررات کنترل انتشار گازهای گلخانه ای و آلاینده ها است. از این رو تحقیق حاضر، ضمن تمرکز برانواع مختلف طراحی، عملکرد و تاثیر اسکرابرها در صنعت دریایی، به بررسی فناوری اسکرابر برای تمیز کردن اگزوز می پردازد.در ارتباط با محیط زیست، سیستم های تمیزکننده اگزوز هم دارای مزیت و هم در صورت عدم رعایت استانداردها، دارایمعایبی هستند. کاهش انتشار گوگرد از اصلی ترین مزایای آنها بشمار می رود در حالیکه عدم کنترل صحیح فرآیند تخلیهآب شستشو، منجر به آلودگی آب دریا خواهد شد. هدف از این مطالعه، ارزیابی مزایا و معایب نصب اسکرابر اگزوز در کشتی هاو تاثیر آن بر محیط زیست و مرور قوانینی است که تخلیه آب شستشو را ممنوع میکند. این قوانین شامل مقررات سازمانجهانی دریانوردی ۳ و استانداردهای پیشگیری از آلودگی هوا می باشند. شایان ذکر است که در صورت عدم نصب اسکرابر بهجهت رعایت کامل مقررات زیست محیطی، لازم است که کشتی از سوخت با محتوای گوگرد فوق العاده کم استفاده نمایدکه این موضوع هزینه زیادی برای مالکین کشتی ها بهمراه خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

سیستم تمیزکننده اگزوز کشتی ، کنوانسیون مارپل ، استانداردهای آلایندگی دریایی ، انتشار گوگرد ، سازمان جهانی دریانوردی