علم امام به لغات

«امامت» از اصول مذهب امامیه است و مباحث آن از حیث اثبات کبریات و تبیین صغریات، به امامت عامه و خاصه تقسیم می شود. یکی از بحث های مهم در امامت عامه، بحث از بایستگی های امام از جمله صفت «علم» است. این صفت از جهت ارتباط با عصمت امام و دخالت در شناخت امام حق از مدعیان دروغین، جایگاه ویژه ای دارد و گستره آن در بین مذاهب کلامی و حتی بین بزرگان مذهب امامیه از حیث شرطیت بعضی از مراتب آن، مانند علم به لغات و حرف و صنایع، در امامت، مورد اختلاف واقع شده است. در این نوشتار با روش توصیفی تحلیلی و استفاده از ادله عقلی، مانند لطف و اولویت و حکمت الهی و دلایل نقلی از آیات، مانند آیه تطهیر و روایات متعدد، تحت عناوین گوناگون که در بعضی از آن ها علت علم به لغات، امام و حجت خدا بودن بیان شده، لزوم علم به لغات برای امام از جهت امامت و حجت الهی بودن به اثبات رسیده است.

کلیدواژه ها:

امام شناسی ، بایستگی های امام ، علم امام ، عصمت امام ، علم به لغات