اثر محلول پاشی عصاره جلبک دریایی بر صفات مورفوفیزیولوژیک نشاء گل گاوزبان ایرانی (Fisch. & Mey Echium amoenum) در شرایط تنش شوری

به منظور بررسی اثرات محلول پاشی عصاره جلبک دریایی روی نشاهای گل گاوزبان (Fisch. & Mey Echium amoenum) در شرایط تنش شوری، آزمایشی به صورت فاکتوریل با دو فاکتور جلبک دریایی و تنش شوری با نمک کلرید سدیم، در قالب طرح کاملا تصادفی در گلخانه انجام شد. در این آزمایش، تیمارها شامل غلظت ppm ۱۵۰۰ از عصاره جلبک دریایی و سه سطح شوری ( ۶/۱، ۴ و ۸ میلی موس بر متر) بود. یک هفته بعد از اولین محلول پاشی عصاره های جلبک دریایی، اعمال تنش شوری آغاز گردید. به منظور جلوگیری از ایجاد شوک در گیاهان، تیمار شوری به تدریج و در سه مرحله انجام شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثرات ساده تیمارهای شوری و جلبک دریایی و همچنین اثرات متقابل شوری در جلبک دریایی بر وزن تر اندام هوایی، وزن تر ریشه، طول ریشه و وزن خشک کل بوته گل گاوزبان معنی­دار بود. عصاره جلبک دریایی سبب افزایش میزان پرولین و پتاسیم در برگ گیاه گردید و از این طریق سبب کاهش اثرات مخرب تنش شوری برای گیاه گل گاوزبان شد. علاوه براین محلول پاشی گیاه گل گاوزبان با استفاده از عصاره جلبک دریایی سبب افزایش میزان کلروفیل در گیاه گردید و از این طریق با افزایش میزان فتوسنتز در گیاه به رشد بهتر گیاه در شرایط تنش شوری کمک کرد. استفاده از عصاره جلبک سبب افزایش میزان قند محلول تحت شرایط تنش شوری گردید. به طوری که در غلطت­های ۶/۱، ۴ و ۸ میلی موس بر متر تنش شوری، میزان قند محلول به ترتیب ۸۰، ۳۳ و ۳۳ درصد افزایش یافت. استفاده از عصاره جلبک دریایی سبب کاهش ۱۱ و ۱۵ درصدی میزان سدیم در غلظت­های ۴ و ۸ شوری شد. همچنین جلبک دریایی، جذب پتاسیم را ۳۳ و ۲۴ درصد در غلطت­ها شوری افزایش داد. با توجه به نتایج به دست آمده می­توان نتیجه گرفت که کاربرد جلبک دریایی می­تواند اثرات منفی تنش شوری را در نشاء گل گاوزبان ایرانی کاهش دهد، همچنین به دلیل قیمت پایین و در دسترس بودن می تواند به عنوان یک کود زیستی مناسب برای حفظ رشد گیاه در شرایط تنش شوری استفاده گردد.

کلیدواژه ها:

سدیم ، کاروتنوئید ، نشت الکترولیت