اثر نوع عامل شبکه ساز بر ویژگی های پد حاصل از الکتروریسی پلی وینیل الکل - آلژینات سدیم - نانوالیاف سلولزیچکیدهسابقه و هدف: در سال های اخیر، استفاده از پدهای الکتروریسی شده با اتصال دهنده های شبکه ساز به دلیل خواص مکانیکی و زیستی بهبودیافته، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. این پدها قابلیت زیادی برای کاربرد در مهندسی بافت و ترمیم بافت های آسیب دیده دارند. در این پژوهش، اثر نوع عامل شبکه ساز شامل کلرید کلسیم، اسیدسیتریک، گلوتارآلدئید و کلرید روی بر ویژگی های مکانیکی پدهای حاصل از الکتروریسی پلی وینیل الکل (PVA)، آلژینات سدیم (NaAlg) و نانوالیاف سلولزی (CNF) بررسی شده است. مواد و روش ها: برای تهیه پد الکتروریسی، ابتدا متغیرهای فرآیندی بهینه سازی شدند. سپس ترکیبی از محلول PVA، NaAlg و CNF تهیه و مقادیر مختلفی از عوامل شبکه ساز در سطوح متفاوت به آن اضافه شد. عملیات الکتروریسی این محلول ها تحت شرایط بهینه انجام و استحکام کششی آنها اندازه گیری شد. به منظور ارزیابی گروه های عاملی و مورفولوژی پد، از تحلیل طیف سنجی مادون قرمز فوریه (ATR-FTIR) و میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) استفاده گردید. از روش سطح پاسخ (RSM) به طریق طرح مرکب مرکزی (CCD) جهت بررسی اثر متغیرهای آزمایش استفاده شد. آنالیز داده ها نیز با استفاده از نرم افزار Design Expert ۱۲ انجام گردید.یافته ها: تحلیل نتایج به دست آمده نشان داد که افزودن عوامل شبکه ساز به طور قابل توجهی استحکام کششی پدهای الکتروریسی را افزایش می دهد. پدهای الکتروریسی حاوی کلرید کلسیم و گلوتارآلدئید به ترتیب ۷۷ و ۴۰ درصد افزایش استحکام کششی نشان دادند. اسیدسیتریک و کلرید روی نیز استحکام کششی پدها را تا ۲۹ درصد در مقایسه با نمونه شاهد افزایش دادند. تصاویر SEM نشان دادند که عامل شبکه ساز کلرید کلسیم باعث نزدیک تر شدن الیاف و افزایش تعداد اتصالات می شود. نتایج ATR-FTIR تغییرات و ایجاد گروه های عاملی جدید را نشان می دهد که این تغییرات در نواحی ارتعاش کششی پیوندهای O-H و C=O مشاهده می شود. همچنین، تحلیل ATR-FTIR نشان داد که در حضور کلرید کلسیم، برهم کنش یون های کلسیم با گروه های هیدروکسیل و کربوکسیل موجود در بسپارها منجر به تشکیل پیوندهای هیدروژنی و اتصالات جدید می شود.نتیجه گیری: استفاده از عوامل شبکه ساز کلرید کلسیم و گلوتارآلدئید به طور موثری موجب بهبود خواص مکانیکی و ساختاری پدهای حاصل از الکتروریسی PVA-آلژینات سدیم - نانوالیاف سلولز شد. به طورکلی، نتایج این بررسی نشان داد که انتخاب مناسب عامل شبکه ساز می تواند منجر به تهیه پد الکتروریسی با استحکام زیاد شود تا به عنوان بستری برای به کارگیری در کاربردهای مختلف پژوهشی استفاده گردد. همچنین، این تحقیق می تواند راهنمایی برای توسعه مواد پیشرفته و نوآورانه در حوزه مهندسی بافت و دیگر کاربردهای زیستی و پزشکی باشد.واژه های کلیدی: الکتروریسی، نوع شبکه ساز، نانوالیاف، استحکام کششی.
