نقش میانجی ذهن آگاهی در رابطه میان کمالگرایی و اهمالکاری کارکنان بیمارستان شهید چمران شیراز

اهمالکاری یا به آینده موکول کردن کارها آنقدر متداول است که شاید بتوان آن را از تمایلات ذاتی انسان برشمرد، اگرچه اهمالکاری همیشه مسئله ساز نیست ، اما در اغلب موارد می تواند از طریق ممانعت از پیشرفت و عدم دسترسی به اهداف شغلی ، پیامدهای نامطلوب و جبران ناپذیری به همراه داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی ذهن آگاهی در رابطه میان کمالگرایی و اهمالکاری می باشد. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ شیوه گردآوری دادهها توصیفی از نوع همبستگی - پیمایشی مقطعی است . جامعه آماری این پژوهش را کارکنان اداری بیمارستان شهید چمران شیراز به تعداد ۳۰۰ نفر تشکیل داده اند. در این پژوهش حجم نمونه از طریق فرمول کوکران ۱۶۹ نفر تعیین گردید. با توجه به پیش بینی عدم بازگشت برخی پرسشنامه ها و جلوگیری از کاهش اثر ریزش نمونه ﷼گیری ، حجم نمونه ۱۵درصد افزایش یافت (۱۹۵نفر ). شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه ای بود. پس از جمع آوری پرسشنامه ها و تفکیک پرسشنامه های معتبر از مخدوش، در نهایت ۱۷۲پرسشنامه صحیح و معتبر مورد تحلیل قرار گرفت . روایی و پایایی محاسبه شده گویه های پرسشنامه نیز مقادیر قابل قبولی به دست آمد و در نتیجه مورد تایید قرار گرفت . در بخش آمار توصیفی از نرم افزار SPSS و در بخش آمار استنباطی ، آزمون فرضیه های پژوهش از نرم افزار Smart PLS استفاده شده است .یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که بین کمالگرایی و اهمالکاری رابطه مثبت و معنادار؛ بین کمالگرایی و ذهن آگاهی رابطه منفی و معنادار؛ بین ذهن آگاهی و اهمالکاری رابطه منی و معنادار وجود دارد. همچنین ذهن آگاهی نقش میانجی بین کمالگرایی و اهمالکاری کارکنان بیمارستان شهید چمران شیراز دارد. نتایج نشان داد کمالگرایی منفی و رفتار اهمالکاری از مهم ترین مشکلات به ویژه در بخش خدمات درمانی است که باید به آن توجه نمود و سعی کرد راهکارهایی برای مدیریت آنها به منظور افزایش بهره وری کارکنان در محل کارشانیافت . از این رو، هدف این مطالعه پرکردن این شکاف در ادبیات موجود همراه با تحلیل میانجی ذهن آگاهی بود.

کلیدواژه ها:

کمالگرایی ، اهمالکاری ، ذهن آگاهی ، کارکنان بیمارستان