بررسی انطباقی انتقال تابعیت از طریق مادر در حقوق ایران و دیگر کشورها

تابعیت اصلاح حقوقی است و پیانگر رابطه ای است که یک شخص حقیقی یا حقوقی ویا بعضی اشیا را به دولتی معین متصل می کند؛ اکثر حقوقدانان معتقدند که تابعیت رابطه ای بین شخص و دولت است که واجد وصف سیاسی و معنوی است .آن دسته از دولنها که به اصل خون عمل می نمایند، دو رویه در اعطای تابعیت به واسطه ی اصل خون اعمال می کنند؛ برخی از نظام ها مانند نظام حقوقی ایران فقط برای پدر در انتقال تابعیت به واسطی اصل خون، نقش قائل شده است در مقابل ، برخی از نام ها مانند نظام حقوقی فرانسه و انگلستان نقشی مساوی در انتقال تابعیت برای پدر و مادر قائل شده اند.یکی از تغییرات مهمی که امروزه در قوانین تابعیت کشورها رخ داده است ، حرکت در جهت تساوی جنسیتی مرتبط با انتقال تابعیت توسط همسران می باشد و قانونگذار برای زن و مرد به تساوی این امکان را فراهم نموده که تابعیت خویش را به فرزندشان منتقل نمایند چه فرزندی که در چارچوب رابطه محبت زناشویی تولدیافته چه فرزند نامشروع تساوی جنسیتی یکی از دلایل اصلاحات اخیر قانون تابعیت در کشورهای عضو اتحادیه اروپا بوده است این تساوی هم در انتقال تابعیت به فرزند و هم در انتقال تابتبت به همسر در اثر ازدواج می بایست رعایت شده باشد.در مباحث آتی ، موضع نظام های حقوقی ایران، انگلیس و فرانسه در این ارتباط ذکر می شود ولی به طور خلاصه تابعیت زنان در ایران به صورت ذیل پذیرفته شده است :زنان خارجی که به ازدواج مردان ایرانی در می آیند بدون اینا ایرانی به شمار خواهند آمد. ۲. زنان ایرانی که با مردان خارجی ازدواج می کنند . اصولا بر تابعیت خود باقی می مانند. مگر اینکه قانون دولت متبوع تابعیت خود را به این دسته از زنان تحمیل نماید که در این صورت تابعیت ایرانی خود را از دست می دهند و مضافا اینکه قانون ایران امکان انتقال تابعیت ایرانی از طریق مادران ایرانی را به رسمیت نشناخته است و تنها پدران را قادر به انجام این کار می داند.

کلیدواژه ها:

مادر ، اصل خون ، تابعیت ، ایران ، فرانسه ، انگلیس