نگاهی تحلیلی بر تعامل نظام حقوقی محیط زیست داخلی و بین المللی و سرمایه گذاری مستقیم خارجی سبز

در مباحث زیست محیطی و توسعه پایدار، مفاهیم توسعه اجتماعی و توسعه اقتصادی ازیکدیگر جدایی ناپذیر هستند و عملکردهای این دو در همه جنبه ها در هم آمیخته است . تاثیر سرمایه گذاری به ویژه سرمایه گذاری های مستقیم خارجی که از مباحث مهم و اساسی توسعه اقتصادی می باشد را برای پیشرفت و رشد اقتصادی نمی توان نادیده گرفت . از جمله موارد موثر بر توسعه پایدار، رشد سرمایه است که به وسیله منابع داخلی یا منابع خارجی یا هر دو فراهم می گردد. قراردادها و موافقت نامه های سرمایه گذاری بین المللی و تجارت آزاد، به عنوان ابزارهای دولت ها برای جذب و بکارگیری سرمایه های خارجی محسوب می شوند که لازم است از اصول و چارچوبهای حقوقی ویژهای پیروی نمایند تا بتوانند به جای آسیب و خسارت به محیط زیست ، زمینه ساز دستیابی به اهداف توسعه پایدار باشند. در این مقاله که به روش تحلیلی و توصیفی و ابزار کتابخانه ای و با استفاده از مطالعات اسنادی و رویکرد تطبیقی انجام شده است ، به مطالعه درباره اصول اساسی حقوق بین الملل محیط زیست و سرمایه گذاری سبز پرداخته شده است و به دنبال پاسخگویی به این پرسش هستیم که ارتباط و برهم کنش نظام حقوقی محیط زیست داخلی و بین المللی با سرمایه گذاری مستقیم خارجی سبز چگونه است . در پایان، این پژوهش بیان می دارد با وجودی که اصول حقوقی حقوق محیط زیست بین المللی الزامآور نمی باشد و فاقد ضمانت اجرایی هستند، اما، در تدوین مقررات و قوانین داخلی و بین المللی و همسانسازی آنها، در راستای حفظ محیط زیست و رسیدن به اهداف توسعه پایدار، ضروری هستند و سرمایه گذاری سبز می تواند راهکاری برای حفاظت از محیط زیست و جبران خسارات وارده به آن باشد.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، خسارت محیط زیست ، حقوق محیط زیست ، حقوق داخلی محیط زیست ، حقوق بین المللی محیط زیست ، اصول حقوقی حقوق بین الملل محیط زیست ، همسانسازی مقررات ، سرمایه گذاری مستقیم خارجی ، سرمایه گذاری سبز.