تاثیر ترکیب خودگفتاری و هدفگزینی بر اکتساب ویادداری مهارت سرویس بلند بدمینتون

هدف از این تحقیق ، تعیین تاثیر ترکیب خودگفتاری و هدفگزینی بر اکتساب ویادداری مهارت سرویس بلند بدمینتون بود. بدین منظور تعداد ۴۸ نفر از دختران دانش آموز دوره دوم متوسطه (دامنه سنی ۱۵ تا ۱۸ سال) به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان بر اساس نمرات پیش آزمون و به صورت همگن شده در ۴ گروه ۱۲ نفری مشتمل بر گروه خودگفتاری آموزشی ، گروه هدفگزینی عملکردی ، گروه ترکیبی و گروه کنترل، گمارده شدند. پروتکل تمرینی به مدت ۶ جلسه ، به صورتیک روز در میان و در هر جلسه ۳۰ کوشش اجرا شد. پس - آزمون پس از اتمام دوره تمرین و آزمونیادداری ۲۴ ساعت پس از اتمام آخرین جلسه تمرین از شرکت کنندگان به عمل آمد. برای مقایسه نمرات پیش آزمون گروهها از تحلیل واریانس یک راهه ، همچنین برای تحلیل مرحله اکتساب از آزمون تحلیل واریانس مرکب با اندازهگیری تکراری روی عامل جلسات تمرین و سپس آزمونهای تعقیبی استفاده شد.یافته های پژوهش نشان می دهد همه گروهها در طول مرحله اکتساب پیشرفت معنی داری داشتند ضمن آن که میزان پیشرفت گروهها نسبت به هم متفاوت بوده است به طوری که گروه ترکیبی از جلسه دوم به بعد نسبت به گروه کنترل و گروه خودگفتاری نیز در جلسات سوم و چهارم نسبت به گروه کنترل پیشرفت معنی داری نشان دادهاند. همچنین عملکرد گروهها در مرحله یادداری نشان داد که فقط شرکت کنندگان گروه ترکیبی به طور معنی داری بهتر از گروه کنترل عمل کرده اند و تفاوت بین سایر گروهها معنی دار نبوده است .

کلیدواژه ها:

اکتساب ، خودگفتاری ، سرویس بدمینتون ، هدف گزینی ، یادداری