مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و زندگی درمانی بر کیفیت زندگی و جهت گیری هیجانی به رابطه جنسی در زنان مبتلا به سندرم ملال پیش از قاعدگی

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و زندگی درمانی بر کیفیت زندگی و جهت گیری هیجانی به رابطه جنسی در زنان مبتلا به سندرم ملال پیش از قاعدگی بود. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات کاربردی و به لحاظ روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه گواه است . جامعه آماری ، متشکل از کلیه زنان مبتلا به سندرم ملال پیش از قاعدگی مراجعه کننده به مراکز درمانی در شهر بابل در سال ۱۴۰۳ بود . روش نمونه گیری هدفمند بود و حجم نمونه ۴۵ نفر انتخاب گردید. جهت جمع آوری دادهها از پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی و پرسشنامه جهت گی ری هیجانی به رابطه جنسی علی آبادیان و حسن زاده ( ۱۳۹۶) بهره گرفته شد. در این پژوهش جلسات درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش (هیز، ۱۹۹۹) و جلسات زندگی درمانی مبتنی بر نظریه فریش ( ۲۰۰۵) (LT) در طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای و طرحواره درمانی طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای و هر هفته دو جلسه اجرا شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی (فراوانی ، درصد، آمارههای پراکندگی مرکزی و...) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر) استفاده شد. نتایج نشان داد که بین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و زندگی درمانی بر کیفیت زندگی در زنان مبتلا به سندرم ملال پیش از قاعدگی تفاوت وجود دارد همینطور بین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و زندگی درمانی بر جهت گیری هیجانی به رابطه جنسی در زنان مبتلا به سندرم ملال پیش از قاعدگی تفاوت وجود دارد و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد نسبت به زندگی درمانی تاثیر بیشتری بر کیفیت زندگی و جهت گیری هیجانی به رابطه جنسی در زنان مبتلا به سندرم ملال پیش از قاعدگی تاثیر می گذارد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، زندگی درمانی ، کیفیت زندگی ، جهت گیری هیجانی به رابطه جنسی ، سندرم ملال پیش از قاعدگی