اثربخشی آموزش بازی های پرورشی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان دخترانه کلاس ششم شهرمشهد

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش بازی های پرورشی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان دخترانه کلاس ششم شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه تجربی ( طرح پیش آزمون و پس آزمون) باگروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش تمامی دانش آموزان دخترانه کلاس ششم شهر مشهد شامل ۸۶۲ نفر بودند، که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه پرخاشگری نجاریان( ۱۳۷۵) بود. در پژوهش حاضر روایی ابزار پژوهش به روش روایی صوری و محتوایی مورد تایید قرار گرفت . پایایی پرسشنامه نیز به وسیله ضریب آلفای کرونباخ به میزان ۹۴/۰ محاسبه و تایید شد. برای انجام پژوهش گروه آزمایش تحت ۹ جلسه آموزش بازی های پرورشی را دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ آموزشی را دریافت نکردند. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل کوواریانس استفاده شده است .یافته های تحقیق نشان داد نمرات پرخاشگری و دو گروه در پیش آزمون تقریبا با هم برابر اما در پس آزمون، نمره گروه آزمایش متفاوت از گروه گواه شده است . نتیجه آزمون فرضیه ها نیز نشان داد آموزش بازی های پرورشی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان دخترانه کلاس ششم شهر مشهد موثر است . از این رومی توان نتیجه گرفت آموزش بازی های پرورشی می تواند باعث کاهش پرخاشگری دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

بازی های پرورشی ، پرخاشگری ، دانش آموزان.