تاثیر مداخله گروهی مبتنی بر سازگاری با بیماری بر ارتقای بهزیستی روانشناختی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

پژوهش حاضر با هدف تاثیر مداخله گروهی مبتنی بر سازگاری با بیماری بر ارتقای بهزیستی روانشناختی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی بیماران مبتلا به ام اس مراجعه کننده به مراکز مشاوره و رواندرمانی شهر ارک در سال ۱۴۰۲ بود که از طریق روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس معیارهای ورود و خروج تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و گواه جایگزین شدند. در نهایت به مدت ۱۲ جلسه ۷۵ دقیقه ای (هفته ای دو جلسه ) به گروه آزمایش ارائه شد و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. تجزیه و تحلیل دادههای آماری با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تک متغیره و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ صورت گرفت . سطح معناداری آزمونها ۰۵/۰ در نظر گرفته شد. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بعد از مداخله ، اثر درمان گروهی مبتنی بر سازگاری با بیماری بر ارتقای بهزیستی روانشناختی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس معنادار بود ( ۰۰۱/۰.(p< بر اساس نتایج پژوهش پیشنهاد می شود که برنامه ی مذکور در دستور کار مشاوران و مراکز روان درمانی جهت ارتقای بهزیستی روانشناختی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس قرار گیرد .

کلیدواژه ها:

سازگاری با بیماری ، بهزیستی روانشناختی ، مولتیپل اسکلروزیس