اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر سازگاری اجتماعی و تاب آوری دختران نوجوان شهر اراک

نوجوان به سبب رویارویی با تحولات مختلف جسمی و روحی با تغییرات محسوسی در سازگاری اجتماعی و تاب آوری مواجه می شود. هدف پژوهش حاضر تاثیر مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سازگاری اجتماعی و تاب آوری دختران نوجوان شهر اراک بود در سال ۱۴۰۲ انجام شد. این پژوهش کاربردی و از نظر روش آزمایشی از نوع پیش آزمون _ پس آزمون همراه با گروه گواه بود و روش نمونه گیری به صورت تصادفی چند مرحله ای در دو گروه ۱۷ نفره اجرا شد. مداخله به صورت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای در گروه آزمایش انجامگرفت و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. لازم به ذکر است که در این مداخله از پرسش نامه های سازگاری اجتماعی (Bell) و تاب آوری (Connor & Davidson) استفادهگردید و هر دو گروه قبل و بعد از مداخله ، پرسش نامه ها تکمیل کردند. دادههای بدست آمده با آزمون کوواریانس و با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۶ مورد بررسی قرارگرفتند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تاب آوری و سازگاری اجتماعی تاثیر گذار بود؛ بطوریکه میانگین نمرات حاصل از تاب آوری و سازگاری پس از مداخله نسبت به گروه کنترل کاهش داشته ، که نشانگر معنادار بودن آن بود. در نهایت مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر سازگاری اجتماعی و تاب آوری اثر معنادار داشت .(P<۰/۰۵) مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تاب آوری و سازگاری اجتماعی تاثیرگذار بوده است و انجام آن به متخصصان و مشاوران حوزه سلامت توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، تاب آوری ، سازگاری اجتماعی ، دختران نوجوان