آسیب شناسی کارگزار در جمهوری اسلامی ایران

کارآمدی حکومت، بیش از هرچیز دیگر به کارگزاران آن بستگی دارد. این مقاله یکی از مهمترین آسیب های عدم تحقق دولت (Government) مطلوب در جمهوری اسلامی ایران را  ضعف در کارآمدی کارگزار می داند. کارگزار پیش برنده همه امور دولت در تمام شئون قانونگذاری، اجرا، مدیریت، قضاوت و نظارت است، لذا عیار اندیشه و عملکرد آن به کارآمدی یا ناکارآمدی نظام سیاسی می انجامد. بنابراین براساس روش های «توصیفی- تحلیلی» در این پژوهش ابتدا به وضعیت موجود «کارگزار» در جمهوری اسلامی پرداخته شده که یافته های پژوهشگر بیانگر آن است؛ مهمترین آسیب در کارگزاران انتخابی و انتصابی ؛ فقدان تخصص و مهارت لازم مدیریتی، عدم سازوکار مناسب مبتنی بر شایسته سالاری در انتصاب ها، ضعف فرهنگ سیاسی رای دهندگان ، خلا  قوانین انتخابات و ضعف سازوکارحزبی است. ازسوی دیگر ویژگی های کارگزار درتراز انقلاب اسلامی به عنوان نسخه عملیاتی برای نیل به دولت اسلامی، وضعیت مطلوب کارگزار در جمهوری اسلامی را تداعی می کند. لذا درکنار سلامت اعتقادی و اخلاقی، ویژگی مطلوب کارگزار در دو وجه قابل تبیین است. اول این که کارگزار دولت اسلامی توانمندی عمومی مدیریت بر یک سازمان و منابع انسانی آن و به خصوص مهارت لازم مرتبط با تصدی آن حوزه مدیریتی را  برخوردار باشد. دوم آنکه خصوصیت کار فراوان،باکیفیت ومجاهدانه در آن نهادینه شده باشد. البته ایفای نقش نهاد «احزاب» نیز در تصدی و توفیق کارگزار در جمهوری اسلامی بسیار موثرند. لذا سوال اصلی و فرعی متن حاضر عبارت است از: «مهمترین مسائل کارگزار دولت اسلامی در ایران چیست؟» و «راهکارهای گذار از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب در کارگزار چیست؟»

کلیدواژه ها:

دولت اسلامی ، کارگزار ، جمهوری اسلامی ایران ، احزاب سیاسی ، آسیب شناسی