اثرمحلول پاشی با هورمون های جیبرلیک اسید و نفتالین استیک اسید بر ساختار تشریحی اندام های رویشی و مراحل نموی اندام زایشی نر خیار(Cucumis sativus L.cv. superniaF۱)

مقدمه: هورمون ها تقریبا در تمام جنبه های رشد و نمو و تمایز گیاهان نقش دارند. از اینرو در پژوهش حاضر اثر هورمون های اکسین و جیبرلین بر ساختار تشریحی اندام های رویشی و نمو اندام های زایشی در گیاه خیار (Cucumis sativus L.cv. superniaF۱) مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش ها: این پژوهشی در قالب طرح آزمایشی بلوک های کامل تصادفی به صورت فاکتوریل در ۹ تیمار و۳ تکرار انجام گرفت. تیمار ها شامل اکسین به فرم نفتالین استیک اسید (NAA) در غلظت های (mg l-۱۱۰۰-۵۰-۰) وجیبرلیک اسید (GA۳) در غلظت های (mg l-۱۵۰-۲۵-۰) هر ده روز یکبار تا پایان گلدهی روی بوته ها محلول پاشی گردید. از اندام های رویشی برش دستی و از اندام های زایشی برش گیری میکروتومی انجام شد. نتایج و بحث: اثر تیمارهای هورمونی مختلف بر روی ضخامت لایه های پوست، منطقه آوند آبکش و چوبی، قطر دهانه آوند چوبی ریشه، ساقه و برگ، ضخامت پهنک برگ، و همچنین بر طول کرک های دمبرگ و برگ معنی دار بود. نتایج بررسی اندام زایشی نر نشان داد که در غلظت های بالای هر دو هورمون، تقسیم زود هنگام هسته در مرحله مادر میکروسپور و تتراد مشاهده شد. همچنین دیواره کالوزی نه تنها در اطراف سلو ل های تتراد و میکروسپور ها بلکه در اطراف گرده های بالغ نیز دیده شد و پایداری زیادی پیدا کرده بود که از جداسازی آن ها ممانعت بعمل آورد. می توان نتیجه گرفت که غلظت های بالای دو هورمون در تولید دانه های گرده طبیعی و شکوفایی بساک نقش بازدارندگی نشان دادند در حالیکه غلظت های میانی، نمو دانه های گرده را تسریع نمودند.

کلیدواژه ها:

بساک ، تکوین ، دانه گرده ، دسته آوندی دوجانبه