مروری بر جایگاه ایستگاه های پلت فرم ارتفاع بالا برای ارتباطات بی سیم در آینده

سیستم های مخابراتی بی سیم به سرعت قابلیت شبکه سازی خود را توسعه داده اند و خدمات بهتر و پیشرفته تری را برای برنامه های مختلف مخابراتی بی سیم ممکن می سازند. روش های مختلفی برای طبقه بندی شبکه های ارتباطی بی سیم بر اساس استفاده از شبکه، فناوری مورد استفاده، پهنای باند و محدوده فرکانس وجود دارد. علیرغم در دسترس بودن سیستم های ماهواره ای، آنها دارای معایبی مانند هزینه های بالا (برای ماهواره ها و پرتاب) و الزامات فنی برای سیستم های ماهواره ای غیر GEO یا امکان پیوستن به سیستم های ماهواره ای GEO هستند. سیستم های زمینی نیز مجموعه ای از مشکلات خاص خود را دارند، مانند هزینه بر بودن و خطرات بالقوه بهداشتی و زیست محیطی. ایستگاه سکوی ارتفاع بالا (HAPS) ایستگاهی است که بر روی جسمی در ارتفاع ۲۰ تا ۵۰ کیلومتری قرار دارد و نسبت به زمین ثابت است. در حالی که آنها مجموعه جدیدی از مشکلات را به ارمغان آورده اند، استقرار HAPS سریع و تدریجی است، تعمیر و نگهداری آسان است، و می توان آنها را بازنشانی و تخصیص داد. تاخیر رفت و برگشت کمتر از ۰.۵ ثانیه است و می توانند سازگار با محیط زیست (خورشیدی) باشند. به طور کلی، HAPS در ارتفاع حدود ۲۲ کیلومتر کار می کند، که به معنای منطقه خدمات بالقوه با شعاع بیش از ۲۰۰ کیلومتر، بسته به ارتفاع است. در این مقاله، ما یک بررسی مختصر از HAPS، جنبه های فنی مرتبط با آن و کلیدهای معرفی شده توسط HAPS را پیشنهاد می کنیم.

کلیدواژه ها:

ارتباط بی سیم ، پلتفرم ارتفاع بالا ، فرستنده ، گیرنده ، مخابرات